Kompendium Ratownictwa Medycznego i Technik Pielęgniarskich
Schemat ABCDE Oceny Stanu Pacjenta i Rozpoznanie NZK
A – Airway (Drożność dróg oddechowych): * Polega na ocenie drożności dróg oddechowych. * Należy usunąć wszelkie widoczne ciała obce z jamy ustnej. * Udrożnienie wykonuje się metodą odchylenia głowy i uniesienia żuchwy. * W przypadku podejrzenia urazu kręgosłupa (szczególnie odcinka szyjnego) stosuje się metodę wysunięcia żuchwy.
B – Breathing (Oddychanie): * Ocena częstości (liczba oddechów na minutę) oraz jakości oddechu (czy jest on wysiłkowy, świszczący, regularny). * Obserwacja ruchów klatki piersiowej. * Pomiar saturacji (). * Wdrożenie tlenoterapii w sytuacjach tego wymagających.
C – Circulation (Krążenie): * Ocena tętna (częstość, miarowość), ciśnienia tętniczego oraz koloru i temperatury skóry. * Aktywne poszukiwanie krwotoków zewnętrznych. * Założenie dostępu dożylnego (kaniulacja żył obwodowych).
D – Disability (Neurologia): * Ocena poziomu świadomości przy użyciu skal: AVPU (Alert, Verbal, Pain, Unresponsive) lub GCS (Glasgow Coma Scale). * Ocena reakcji źrenic na światło, ich wielkości i symetrii. * Pomiar poziomu glikemii.
E – Exposure (Ekspozycja): * Oględziny całego ciała w celu znalezienia przeoczonych urazów, wysypek czy innych śladów patologicznych. * Ocena temperatury ciała. * Podjęcie działań zapobiegających hipotermii (np. koce grzewcze, folia NRC).
Kryteria rozpoznania Nagłego Zatrzymania Krążenia (NZK): * Brak przytomności (pacjent nie reaguje). * Brak prawidłowego oddechu (oddech niewyczuwalny lub oddech agonalny – tzw. gushing). * Brak oznak krążenia. * Brak reakcji na jakiekolwiek bodźce.
Niedrożność Dróg Oddechowych i Resuscytacja Krążeniowo-Oddechowa (RKO)
Przyczyny niedrożności u dorosłych: * Ciała obce. * Zapadanie się języka (częste u nieprzytomnych). * Obrzęk krtani (np. reakcja alergiczna). * Wymiociny lub krew w drogach oddechowych. * Urazy twarzoczaszki.
Przyczyny niedrożności u dzieci: * Ciała obce (drobne zabawki, jedzenie). * Infekcje dróg oddechowych. * Obrzęk krtani. * Wady wrodzone układu oddechowego. * Skurcz krtani.
Parametry prawidłowego uciskania klatki piersiowej: * Częstotliwość: . * Głębokość u dorosłych: . * Zapewnienie pełnego powrotu (relaksacji) klatki piersiowej po każdym uciśnięciu. * Minimalizacja przerw w uciskach. * Stosunek ucisków do oddechów ratowniczych: .
Specyfika RKO w różnych grupach wiekowych: * Dorośli: Stosunek , uciski obiema rękami na głębokość . * Dzieci: Stosunek (1 ratownik) lub (2 ratowników); głębokość ucisku to wymiaru przednio-tylnego klatki piersiowej; uciski jedną lub dwiema rękami. * Niemowlęta: Stosunek przy 2 ratownikach; uciski dwoma palcami (lub kciukami przy technice obejmowania); głębokość około .
Defibrylacja i Użycie AED
Rytmy defibrylacyjne (wymagające defibrylacji): * Migotanie komór ( – Ventricular Fibrillation). * Częstoskurcz komorowy bez tętna ( – pulseless Ventricular Tachycardia). * Kluczowe jest jak najszybsze dostarczenie impulsu elektrycznego.
Rytmy niedefibrylacyjne: * Asystolia (brak aktywności elektrycznej). * Aktywność elektryczna bez tętna ( – Pulseless Electrical Activity).
Zasady bezpiecznego użycia AED: 1. Upewnienie się, że miejsce zdarzenia jest bezpieczne. 2. Odsłonięcie klatki piersiowej pacjenta i jej osuszenie (jeśli jest mokra). 3. Prawidłowe przyklejenie elektrod zgodnie z instrukcją graficzną na opakowaniu. 4. Odsunięcie się od pacjenta i dopilnowanie, by nikt go nie dotykał podczas analizy rytmu oraz w trakcie wyładowania. 5. Natychmiastowa kontynuacja RKO po defibrylacji lub gdy AED wyda taki komunikat.
Unieruchamianie Kończyn
- Zasada Potta: Unieruchomienie musi obejmować co najmniej dwa sąsiednie stawy względem miejsca urazu.
- Kontrola krążenia: Należy sprawdzić tętno oraz ucieplenie kończyny zarówno przed, jak i po założeniu unieruchomienia.
- Postępowanie ze złamaniami: Nie wolno samodzielnie nastawiać złamań; kończynę stabilizuje się w pozycji zastanej.
- Metody: Stosowanie szyn (np. splint), chust trójkątnych lub improwizowanych opatrunków.
Monitorowanie Temperatury i Tętna
Normy temperatury ciała (zależnie od miejsca): * Pachowa: . * Jama ustna: . * Odbytnicza: . * Błona bębenkowa: około .
Czynniki wpływające na pomiar temperatury: Wysiłek fizyczny, spożycie napojów (gorących/zimnych), temperatura otoczenia, silny stres oraz błędy techniczne w użyciu termometru.
Normy tętna (): * Noworodek: . * Niemowlę: . * Dziecko: . * Dorosły: . * Sportowcy: .
Cechy tętna podlegające ocenie: Częstotliwość, miarowość (rytmiczność), napięcie (siła oporu żyły), wypełnienie (wysokość fali tętna), symetryczność (porównanie na obu kończynach).
Zaburzenia rytmu: * Tachykardia (przyspieszenie): Powodowana przez gorączkę, wysiłek, stres, odwodnienie, niedotlenienie. * Bradykardia (zwolnienie): Występuje podczas snu, u sportowców, w hipotermii, przy zaburzeniach przewodzenia lub po lekach.
Parametry Oddechowe i Patologie Toru Oddechowego
Normy częstości oddechów: * Noworodek: . * Niemowlę: . * Dziecko: . * Dorosły: .
Rodzaje torów oddechowych: * Tachypnoe: Przyspieszony oddech. * Bradypnoe: Zwolniony oddech. * Bezdech: Brak oddechu. * Oddech Cheyne’a-Stokesa: Cykliczny wzorzec; naprzemienne występowanie bezdechów oraz oddechów narastających (coraz głębszych i szybszych), a następnie spłycających się. * Oddech Kussmaula: Bardzo głęboki i szybki oddech (‐oddech pogoń za powietrzem‐); forma hiperwentylacji w śpiączce cukrzycowej, mocznicy i kwasicy mleczanowej. * Oddech Biota: Skrajnie nieregularny; gwałtowne, płytkie oddechy przerywane bezdechami trwającymi . Świadczy o uszkodzeniu pnia mózgu lub wzroście ciśnienia wewnątrzczaszkowego; stan agonalny.
Nadciśnienie Tętnicze i Pomiar RR
Normy i Klasyfikacja Ciśnienia Tętniczego (): * Optymalne: . * Prawidłowe: . * Wysokie prawidłowe: . * Nadciśnienie I stopnia: . * Nadciśnienie II stopnia: . * Nadciśnienie III stopnia: .
Błędy pomiarowe: Rozmowa pacjenta, stres, kawa/papierosy przed badaniem, wysiłek, niewłaściwy rozmiar mankietu, zła pozycja kończyny.
Zasady pomiaru: Odpoczynek , ramię na wysokości serca, wykonanie minimum dwóch pomiarów.
Saturacja i Glikemia
Normy SpO2: * Prawidłowa: . * Łagodna hipoksemia: . * Ciężka hipoksemia: .
Zakłócenia pulsoksymetrii: Lakier na paznokciach, wychłodzenie kończyn, ruchy pacjenta, słabe krążenie obwodowe, ostre światło zewnętrzne, zatrucie tlenkiem węgla ().
Normy glikemii: * Na czczo: . * 2 godziny po posiłku: .
Procedury Iniekcyjne
Zasady Aseptyki: Higiena i dezynfekcja rąk, rękawiczki, dezynfekcja skóry pacjenta, używanie wyłącznie sterylnego sprzętu, zakaz dotykania miejsca wkłucia po dezynfekcji, bezpieczna utylizacja igieł w sztywnych pojemnikach.
Wstrzyknięcie domięśniowe (IM): * Wskazania: Leki wymagające szybszego wchłaniania niż podskórnie, szczepienia, leki o oleistej konsystencji. * Przeciwwskazania: Zaburzenia krzepnięcia krwi, zmiany skórne/infekcje w miejscu wkłucia, obrzęki, zanik mięśni. * Miejsca: Mięsień naramienny (małe dawki), mięsień pośladkowy średni (zalecane, bezpieczne), mięsień obszerny boczny uda (dzieci), mięsień prosty uda.
Powikłania Iniekcji: * Zespół Nicolau: Wynik podania leku do tętnicy lub okołonaczyniowo. Objawy: bardzo silny ból, sinica, martwica tkanek. Profilaktyka to aspiracja przed wstrzyknięciem. * Zespół Hoigné: Spowodowany przypadkowym podaniem penicyliny prokainowej do naczynia żylnego. Objawy: niepokój, halucynacje, lęk, tachykardia. Postępowanie: monitorowanie i leczenie objawowe.
Inne rodzaje iniekcji: * Podskórne (SC): Stosowane dla insuliny, heparyny. Miejsca: brzuch, uda, ramiona, pośladki. Należy stosować rotację miejsc wkłucia. * Dożylne (IV): Najszybsze działanie; płynoterapia, stany nagłe, kontrasty. Powikłania: krwotok, zapalenie żyły, zator powietrzny. * Śródskórne (ID): Kąt , ścięciem igły do góry, powstaje bąbel. Stosowane w testach alergicznych i próbie tuberkulinowej (ocena nacieku po ).
Kaniulacja i Dostęp Naczyniowy
Metoda LOOK–FEEL–CHOOSE: Oglądanie, ocena palpacyjna (elastyczność, przebieg) i wybór optymalnej żyły.
Kryteria wyboru żyły: Widoczność, sprężystość, właściwa średnica, brak stanów zapalnych, lokalizacja poza zgięciami stawowymi.
Metody wizualizacji: USG, transiluminacja, Near Infrared (vein finder).
Dostęp obwodowy vs centralny: * Obwodowy: Krótkoterminowy, łatwiejszy do założenia, mniejsze ryzyko powikłań, ale nie nadaje się do leków silnie drażniących. * Centralny: Długoterminowy, końcówka w żyle głównej. Pozwala na żywienie pozajelitowe, podawanie leków drażniących i pomiar OCV. Ryzyko odmy i zakażeń.
Technika Seldingera: Metoda wprowadzania cewnika po prowadniku. Etapy: nakłucie -> wprowadzenie prowadnika -> usunięcie igły -> poszerzenie kanału -> wprowadzenie cewnika -> usunięcie prowadnika.
Port naczyniowy: Podskórna komora z membraną połączona z cewnikiem. Nakłuwany specjalną igłą Hubera. Idealny do chemioterapii i długotrwałego leczenia. Zapewnia komfort pacjenta, ale wymaga chirurgicznej implantacji.