Systemy polityczne państw europejskich - notatki
SYSTEMY POLITYCZNE PAŃSTW EUROPEJSKICH
DEFINICJE I POJĘCIA
Greckie pochodzenie terminu, odwołania do Platona i Arystotelesa.
PLATON
Politeja – Państwo:
Państwem powinni rządzić najmądrzejsi.
Rola fachowców w życiu publicznym.
Demokracja to pokusa „przywłaszczenia grosza publicznego”.
ARYSTOTELES
Politika:
Rzeczywistość złożona z materii i formy, która ją kształtuje.
Zbiorowość ludzi to materia, forma to z kolei ustrój państwa.
Najlepszy ustrój to rządy obywateli.
Odmienne wizje dotyczące ustroju, zasad sprawiedliwości, praw obywatelskich.
TYPOLOGIA USTROJÓW POLITYCZNYCH
Arystoteles – 3 ustroje właściwe:
Monarchia.
Arystokracja.
Politeja.
3 ustroje zwyrodniałe:
Tyrania.
Oligarchia.
Demokracja.
Wg Arystotelesa, najlepszym ustrojem jest monarchia, ale najzdrowszym jest ten oparty na stanie średnim.
Platon – poszukuje ustroju idealnego.
POLITYKA
Z gr. polidzo – budowa murów miasta, wewnątrz nich polis.
Polites – mieszkaniec polis.
Politika pragmata - sposób życia mieszkańców polis.
Politika episteme – wiedza o tymże życiu.
Znaczenie polis: kraj, państwo, republika, gmina, społeczność.
Rodzaje polis: arystokratyczna, oligarchiczna, demokratyczna.
ŚW. TOMASZ Z AKWINU
Człowiek to stworzenie polityczne, państwo konieczne dla rozwoju społecznego.
Każda zbiorowość powinna mieć przewodnika.
Władza pochodzi od Boga (idea władzy, zwierzchności).
THOMAS MORE
Utopia: miejsce z doskonałym ustrojem, świat zaplanowany odgórnie.
Źródłem zła dobro prywatne.
NICCOLO MACHIAVELLI
Autor „Księcia”: doradza, jak władca może utrzymać się przy władzy.
Pochwała republikanizmu, hasło „cel uświęca środki”.
MONTESKIUSZ
Teoria monarchii konstytucyjnej.
Koncepcja organizmu rządzonego dobrze, zgodnie z prawem.
Państwo jako wynik umowy społecznej – aby chronić interesy ludzi.
Idea państwa liberalnego: działa, gdy jest to konieczne.
Idea trójpodziału władz.
JEAN JACQUES ROUSSEAU
Wiara w dobrą ludzką naturę.
„Umowa społeczna” – społeczeństwo istnieje ze względu na umowę.
Ludzie poświęcają swe prawa na rzecz dobra wspólnego.
WYMIAR POLITYKI
Polityka – wymiar strukturalny, formalny, instytucjonalny (ustawy, konstytucje, instytucje).
Politics – wymiar działania, zarządzania, sprawowania władzy (np.: głosowanie, lobbowanie).
Policy – wymiar treści, zawartości (tematy, np.: polityka zdrowia, obrony).
JĘZYK NIEMIECKI
Polizey – odnosi się do funkcji porządkowych, opiekuńczych państwa, dobro zabezpieczone przymusem.
Politik – przemyślenia nad dobrem państwa, zadaniami, organizacją.
Polizei - jako dopełnienie prowadzonej polityki, narzędzie jej realizacji.
JĘZYK POLSKI
1564 – słownik polsko-łaciński J. Mączyńskiego, polityka: miejski, świecki, królestwo, forma rządów.
„Nowe Ateny” B. Chmielowskiego – miasto, pospólstwo.
Romantyzm: podejście irracjonalne (duch narodowy, mesjanizm, emocje), oderwanie od etyki.
Pozytywizm: polityka to kalkulacja zysków i strat.
DEFINICJE PAŃSTWA
Etymologiczne
Różne nazwy w różnych epokach:
Greckie polis.
Rzymskie: civitas, respublica, imperium.
Średniowieczne regnum – od tego Reich, regne.
Włoskie lo stato – od tego Staat, l’etat, state.
Polskie: respublica, państwo, Rzeczpospolita.
Rzeczowe
Grupa społeczna cechująca się wysokim stopniem zorganizowania, pojawiła się na wyższym stopniu rozwoju świadomości politycznej społeczności.
Punkt wyjścia: człowiek jako istota społeczna.
Łączy się z innymi tworząc rodziny, plemiona, narody, partie polityczne, państwo itp.
Klasyczna definicja Arystotelesa: wspólnota równych mająca na celu doskonałe życie, samowystarczalne.
Celem państwa dobro wspólne.
G. JELLINEK
3 elementy państwa:
Ludność.
Terytorium.
Władza.
Jedność ludzi (korporacja) wyposażona w samorodną władzę zwierzchnią.
SPOŁECZNA NAUKA KOŚCIOŁA
Celem państwa dobro wspólne, porządek, który zapewnia realizację należnych osobie praw i wolności.
MARKSIZM
Organizacja społeczna mająca na celu interes klasowy.
POJĘCIE PAŃSTWA PRAWNEGO
Państwo powinno być rządzone zgodnie z prawem – koncepcja doktryny niemieckiej z I poł. XIX w.
Sens formalny – organizacja państwa oparta na ustawach, nie określa się celu ani wartości moralnych.
Sens materialny – państwa oparte na normach prawnych i moralnych, te ostatnie są nadrzędne w stosunku do prawa stanowionego.
Obecnie: demokratyczne państwo prawa:
Człowiek podmiotem praw podstawowych.
Zasada trójpodziału władzy.
Zasada praworządności.
KONCEPCJE POLITYKI
Klasyczna: dbałość o dobro wspólne, wymaga roztropności w rządzeniu.
Koercyjna: polityka jako sposób wymuszenia, użycia przymusu.
Konsensualna: dążenie do porozumienia, współdziałania.
Konfliktowa: polityka jako walka sprzecznych interesów.
Bez ideologii: postrzeganie polityki jako technicznego zarządzania bez szerszego kontekstu.
ZADANIA PAŃSTWA
Główne zadanie państwa to dbanie o bezpieczeństwo oraz utrzymanie porządku publicznego.
Polityka może stosować prawomocnie środki przymusu:
Określa prawo,
Podlega kontroli,
Stosuje go władza prawomocna,
Służy utrzymaniu ładu,
Obejmuje działania prewencyjne.
POLITYKA JAKO DOBRO WSPÓLNE
Osiągnięcie poprzez porozumienie, współdziałanie.
Odmiany: polityka pokoju, pojednania, sprawiedliwości, wolności, kooperacji.
Celem minimalizacja lub wyeliminowanie konfliktów między uczestnikami życia politycznego.
Ważność procedur dochodzenia do kompromisu (konsultacje, debaty).
KONFLIKT POLITYCZNY
Pojęcia kluczowe: sprzeczność, agresja, przemoc, walka, dezintegracja.
Konflikt polityczny jako walka 2 lub więcej podmiotów polityki, które charakteryzują się sprzecznymi interesami.
Strony dążą do celów wzajemnie się wykluczających, konflikt rozstrzygany w drodze walki.
Opozycja: polityka non-violence - celem obalenie reżimu bez użycia siły (np. działania M. L. Kinga, M. Gandhiego).
WYBORY I KOMUNIKACJA W POLITYCE
Wzór postaw indywidualnych, orientacji, wzorców zachowań w stosunku do polityki wśród członków systemu politycznego.
Zróżnicowane typy kultury politycznej:
Zaściankowa (np. plemiona Afryki).
Poddańcza (np. Centralna Azja).
Uczestnictwa – społeczeństwo obywatelskie.
SYSTEM POLITYCZNY
DEFINICJA
Termin upowszechniony w ostatnich dziesięcioleciach.
Zastąpił inne używane wcześniej definicje, np. system rządów.
System - układ elementów uporządkowany wewnętrznie, z określoną strukturą, zasadami organizującymi, normami i regułami.
Podstawowa kategoria politologiczna:
Przestrzeń, w ramach której toczy się życie polityczne.
Skład: jednostki ludzkie, partie, grupy interesów, organy władzy oraz normy prawne i pozaprawne.
SYSTEM POLITYCZNY JAKO ZARZĄDZANIE PROBLEMEM
Ogół struktur, procedur i instytucji, które działają wspólnie, aby znaleźć rozwiązania problemów.
Złożony fenomen analizowany z wielu dyscyplin.
Utożsamianie z układem relacji i struktur, w których żyją ludzie.
ANALIZA SYSTEMU POLITYCZNEGO
Poziomy analizy:
Analiza wertykalna: poziom centralny, regionalny i lokalny.
Analiza horyzontalna: podsystemy – instytucje, społeczeństwo obywatelskie, normy prawne.
WG D. EASTONA
System jako organizm samoregulujący i samorozwijający się, reagujący na bodźce.
Wzajemne oddziaływania – rozdzielanie środków oraz rozwiązywanie konfliktów.
Efektywność politycznego systemu zależy od umiejętności zabezpieczenia dynamiki społecznej przy przestrzeganiu zasad praworządności.
SYSTEMY POLITYCZNE W PRAKTYCE
FORMY PAŃSTWOWE
SYSTEMY PAŃSTWOWE
Kategoria podstawowa w naukach politycznych.
SYSTEMY NADPAŃSTWOWE
Formy kooperacji między państwami, system/ład międzynarodowy, znaczenie aktorów niepaństwowych.
SYSTEMY SUBPAŃSTWOWE
W ramach wyodrębnionych jednostek podziału terytorialnego danego państwa.
PODSYSTEMY SYSTEMU POLITYCZNEGO
Instytucjonalny: struktury organizacyjne (partie, organy państwowe).
Funkcjonalny: rodzaje funkcji i ról wypełnianych przez elementy podsystemu.
Regulacyjny: normy regulujące stosunki społeczno-polityczne.
Komunikacyjny: związki między różnymi elementami podsystemu instytucjonalnego (np. między rządem a parlamentem).
POZYTYWNE I NEGATYWNE SYSTEMY POLITYCZNE
DOBRE SYSTEMY:
Monarchia.
Arystokracja.
Politeja.
ZŁE SYSTEMY:
Tyrania.
Oligarchia.
Demokracja (w zależności od kontekstu).
KATEGORIE WSPÓŁCZESNYCH SYSTEMÓW
Ekonomiczno-ideologiczna, konstytucyjno-instytucjonalna, strukturalno-funkcjonalna,
Podziały na:
Typ reżimu politycznego.
Zasady organizacji aparatu państwa.
Strukturę terytorialną państwa.
POLITYCZNY REŻIM
Układ formalnych i nieformalnych zasad regulujących funkcjonowanie centrum władzy.
Podział na systemy demokratyczne i niedemokratyczne:
Systemy demokratyczne: parlamentarno-gabinetowe, prezydenckie, semiprezydenckie.
Systemy niedemokratyczne: totalitaryzm, autorytaryzm.
DYNAMIKA DEMOKRACJI
Demokracja: rządy ludu, przez lud i dla ludu.
Stabilny, jasno zdefiniowany zespół instytucji oraz podział ról.
Władza sprawowana w wyniku niewymuszonego przyzwolenia mieszkańców poprzez wybory.
Zasady podstawowe:
Suwerenność narodu.
Pluralizm polityczny.
Podział władz.
Państwo prawa.
WSKAŹNIKI DEMOKRACJI
2015 r.: podział na:
Pełne demokracje: 1. Norwegia, 10. USA.
Wady demokracji: 48. Polska.
Reżimy autorytarne: 123. Etiopia, 167. Korea Płn.
2019 r.: podział na:
Pełne demokracje: 1. Norwegia, 10. Szwajcaria, 25. USA.
Wady demokracji: 57. Polska.
2023 r.: podział na:
Pełne demokracje: 1. Norwegia, 20. Grecja.
Wady demokracji: 41. Polska, 68. Mołdawia.