Płazy - charakterystyka, budowa, różnorodność, przystosowania
Charakterystyka Płazów
Płazy (Amphibia) są zwierzętami zmiennocieplnymi prowadzącymi ziemnowodny tryb życia.
Zasięg występowania: Zależy od temperatury i dostępności słodkiej wody.
Niska temperatura ogranicza funkcje życiowe, w tym rozmnażanie. Dlatego nie występują:
Wysoko w górach
Na dalekiej północy
Na Antarktydzie
W klimacie umiarkowanym zapadają w stan hibernacji.
Dorosłe osobniki przebywają w wilgotnych środowiskach lądowych.
Wyjątki:
Gatunki całkowicie wodne (np. żaba szponiasta)
Żyjące na suchych obszarach pustynnych (np. wodosytka płaskogłowa)
Rzędy płazów:
Ogoniaste
Bezogonowe
Beznogie
Pokrycie Ciała Płazów
Skóra jest cienka, naga, bez tworów ochronnych (np. łusek).
Funkcje śluzu:
Rozpuszczalnik gazów, ułatwia wymianę gazową.
Zmniejsza tarcie podczas pływania.
Chroni przed utratą wody na lądzie (w niewielkim stopniu).
Słabe zabezpieczenie przed wysychaniem -> życie w wilgotnym środowisku.
Obecność gruczołów jadowych do obrony przed drapieżnikami.
Ubarwienie zależy od komórek barwnikowych:
Funkcje maskujące (np. brunatnozielony grzbiet żaby trawnej).
Ostrzegawcze (np. żółte plamy na czarnym ciele salamandry plamistej).
Niektóre gatunki zmieniają ubarwienie w zależności od otoczenia (np. rzekotka drzewna).
U płazów bezogonowych występuje błona pławna między palcami.
Różnorodność Płazów
Trzy rzędy:
Ogoniaste (Caudata)
Bezogonowe (Anura)
Beznogie (Gymnophiona)
Różnice w budowie morfologicznej, anatomicznej i fizjologii.
Płazy Ogoniaste
Kończyny jednakowej długości i ogon.
Niezdarne na lądzie, lepiej w wodzie.
W Polsce:
Salamandra plamista
Traszki: grzebieniasta, zwyczajna, górska, karpacka
Płazy Bezogonowe
Kępe ciało, brak ogona, długie kończyny tylne do skoków.
Samce mają rezonatory do wzmacniania odgłosów godowych.
Polskie gatunki: Żaby, ropuchy, kumaki, rzekotki, grzebiuszki.
Płazy Beznogie
Wyglądem przypominają dżdżownicę.
Zwarta czaszka i kręgosłup z ok. kręgów.
Brak kończyn.
Ciało pokryte kolagenowymi łuskami.
Występują w strefie międzyzwrotnikowej.
Podziemny tryb życia.
Układ Szkieletowy Płazów
Zbudowany z elementów kostnych i chrzestnych.
Różnice w budowie między rzędami.
Szkielet Osiowy
Czaszka płaska, ażurowa konstrukcja (zmniejsza masę).
Larwy: elementy chrzestne.
Osobniki dorosłe: niewielki stopień kostnienia.
Wyróżnia się mózgoczaszkę i trzewioczaszkę.
Łuki skrzelowe:
III para -> szczęka i żuchwa
IV para -> strzemiączko i szkielet języka
Kręgosłup: szyjna, tułowiowa, krzyżowa, ogonowa.
Szyjna: dźwigacz (atlas) połączony z czaszką.
Umożliwia ruchy głowy góra-dół (potakujące).
Tułowiowa: różna liczba kręgów (np. u bezogonowych, ok. u beznogich).
Krzyżowa: jeden kręg krzyżowy (brak u beznogich).
Ogonowa: zmienna liczba kręgów.
U bezogonowych kręgi ogonowe zrastają się w urostyl.
Brak klatki piersiowej, żebra zredukowane.
Wentylacja płuc mało wydajna.
Szkielet Obręczy i Kończyn
Dwie pary kończyn wspartych na obręczach barkowej i miednicowej.
Kończyny przednie czteropalczaste, tylne pięciopalczaste.
U bezogonowych kości przedramienia i podudzia wtórnie się zrosły.
Obręcz miednicową tworzą kości biodrowe, kulszowe i chrząstki łonowe.
Poruszanie Się Płazów
Kończyny rozstawione szeroko na boki, tułów dotyka podłoża.
Ogoniaste: niezdarne na lądzie, wyginają tułów na boki, w wodzie wiosłują ogonem.
Bezogonowe: długie kości kończyn tylnych, skoki na odległość kilkunastokrotnie przekraczającą długość ciała, w wodzie poruszają się sprawnie dzięki błonie pławnej.
Układ Pokarmowy Płazów
Dorosłe płazy są drapieżnikami (bezkręgowce, drobne kręgowce).
Płazy pochłaniają wodę przez skórę.
Otwór gębowy -> jama gębowa (uzębiona).
Zęby drobne, służą do przytrzymywania zdobyczy.
Ruchy gałek ocznych ułatwiają połykanie (wpuklają się w jamę gębową).
Umięśniony język z lepką wydzieliną gruczołów ślinowych (chwytanie pokarmu).
Gardziel -> tchawica i przełyk.
Przełyk -> żołądek -> jelito cienkie -> jelito grube -> kloaka.
Larwy ogoniastych: podobna budowa układu pokarmowego.
Larwy bezogonowych: zawiesina organiczna i plankton, zrogowaciały naskórek, brak żołądka, dłuższe jelito.
Układ Oddechowy Płazów
Płuca (przystosowanie do lądowego trybu życia).
Wymiana gazowa: nabłonek jamy gębowej i skóra.
Płuca: silnie unaczynione worki o pofałdowanej powierzchni.
Drogi oddechowe: krtań i tchawica.
Wentylacja płuc: ruchy dna jamy gębowej (pompa jamy gębowej).
Obniżenie dna jamy gębowej -> wciągnięcie świeżego powietrza.
Wymiana gazowa przez nabłonek jamy gębowej.
Ktań się otwiera, a zużyte powietrze wydostaje się na zewnątrz.
Zamknięcie nozdrzy, podniesienie dna jamy gębowej -> wtłaczanie świeżego powietrza do płuc.
Zużyte powietrze -> jama gębowa -> usunięcie na zewnątrz.
Powierzchnia płuc niewielka -> wymiana gazowa mało efektywna.
Wymiana gazowa przez skórę (cienka, unaczyniona, pokryta śluzem).
U niektórych gatunków zanik płuc (np. salamandry bezpłucne).
Larwy: skrzela zewnętrzne lub wewnętrzne.
Zewnętrzne: larwy ogoniastych i młode larwy bezogonowych.
Wewnętrzne: starsze larwy bezogonowych (komory skrzelowe).
Układ Krwionośny Płazów
Dwa obiegi krwi: płucny (mały) i obwodowy (duży).
Serce: dwa przedsionki i komora (bez przegrody).
Stożek tętniczy i zatoka żylna.
Prawy przedsionek: krew odtlenowana z tkanek i utlenowana z naczyń skórnych.
Lewy przedsionek: krew utlenowana z płuc.
Mieszanie się krwi w komorze ograniczone.
Krew z komory -> stożek tętniczy (zastawka spiralna) -> dwa kanały:
Krew utlenowana -> aorta (obieg duży).
Krew odtlenowana -> tętnica płucna (płuca i skóra).
Dwa łuki aorty.
Układ Nerwowy Płazów
Mózgowie: pięć części ułożonych liniowo.
Kresomózgowie: silnie rozwinięte, wydłużone (dwie półkule mózgowe).
Móżdżek: słaby rozwój (mała ruchliwość).
Narządy Zmysłów
Przystosowane do środowiska lądowego.
Oczy: zdolność akomodacji (przemieszczanie soczewki), powieki (ochrona przed urazami i wysychaniem), gruczoły łzowe (nawilżanie powierzchni oka).
Ucho: trzy części.
Zewnętrzne: błona bębenkowa.
Środkowe: strzemiączko (przenosi drgania).
Połączenie z gardzielą: trąbka słuchowa (wyrównywanie ciśnienia).
Narząd węchu: jamy węchowe połączone z nozdrzami.
Narząd Jacobsona: odbiera bodźce smakowo-węchowe.
Receptory dotyku w skórze.
Linia boczna (u larw i gatunków wodnych).
Układ Wydalniczy Płazów
Pranercza.
Mocz -> moczowody -> pęcherz moczowy -> kloaka.
Zwrotne wchłanianie wody w pęcherzu moczowym.
Wydalanie mocznika (organizmy ureoteliczne).
Rozmnażanie się i Rozwój Płazów
Zwierzęta rozdzielnopłciowe.
Dymorfizm płciowy (zmiana ubarwienia, grzebienie godowe).
Samce: modzele godowe (uścisk godowy - ampleksus).
Jaja (skrzek): galaretowate osłonki (zapewniają warunki rozwoju).
Neotenia: dojrzałość płciowa w stadium larwalnym.
Rozwój Płazów
Rozwój złożony (larwa żyjąca w wodzie, oddychająca skrzelami).
Różnice w rozwoju między grupami systematycznymi.
Bezogonowe: jajorodność, zapłodnienie zewnętrzne.
Jaja w galaretowatych pakietach i sznurach (kilka-kilkanaście tysięcy).
Larwy (kijanki): niepodobne do osobników dorosłych.
Przeobrażenie: zanik skrzeli wewnętrznych i płetwy ogonowej, pojawienie się płuc i ubarwienia typowego dla form dorosłych.
Ogoniaste: zapłodnienie wewnętrzne.
Jaja w wodzie (przylepiają się do liści).
Larwy podobne do dorosłych (skrzela zewnętrzne).
Drapieżny tryb życia.
Beznogie: zapłodnienie wewnętrzne, samce mają narząd kopulacyjny.
Większość żyworodna.
Rozwój w jajowodach.
Potomstwo przypomina osobniki dorosłe.
Przystosowania Płazów do Życia w Dwóch Środowiskach
Skóra pokryta śluzem (zmniejsza opór wody, chroni przed wysychaniem).
Lekka czaszka i długie kończyny (pływanie, skoki), błony pławne.
Płuca (wymiana gazowa na lądzie, narząd hydrostatyczny).
Dwa obiegi krwi (transport tlenu).
Wydalanie amoniaku lub mocznika (kontrolowanie gospodarki wodnej).
Oczy chronione przez powieki i nawilżane wydzieliną gruczołów łzowych.
Nozdrza umożliwiają pobieranie powietrza, kiedy zwierzę jest częściowo zanurzone.
Błona bębenkowa odbiera dźwięki z powietrza, strzemiączko przekazuje drgania do ucha wewnętrznego.