Randomisation- Isabelle HOFFMAN-Persian

رندومیزیشن به معنای انتخاب تصادفی است و به عنوان یک شیوه برای تخصیص درمان یا مداخله به بیماران در یک مطالعه تحقیقاتی عمل می کند.
این مفهوم به ویژه در تحقیقات بالینی مورد استفاده قرار می گیرد به منظور کاهش تعصب و تشکیل گروه های همگن.

هدف از رندومیزیشن کاهش تعصبات در انتخاب افراد برای درمان است.
با رندومیزیشن، دو گروه تشکیل می شوند که تنها تفاوت شان در نوع درمان است که به آنها اختصاص داده شده است و این درمان ممکن است شامل مداخله ای غیر پزشکی نیز باشد.

زمان رندومیزیشن: رندومیزیشن باید قبل از شروع مداخله انجام گیرد.
شرایط پیش از رندومیزیشن:
- تایید معیارهای انتخاب بیماران.
- امضای فرم رضایت آگاهانه توسط بیمار.

بعد از رندومیزیشن، لیستی از بیمارانی که تحت درمان قرار گرفته‌اند باید در یک لیست دقیق نگهداری شود.
این لیست باید شامل موارد زیر باشد:
- شماره بیمار
- شماره درمان
- تاریخ و زمان.

تشکیل گروه های همگن برای اطمینان از اعتبار تحقیق و مقایسه صحیح نتایج.
توجه به این موضوع مهم است که برای جلوگیری از تعصبات می بایست از یک لیست غیر تصادفی استفاده کنیم.

رندومیزیشن بر اساس بلوک:
- این نوع رندومیزیشن به منظور جلوگیری از تعادل نداشتن تعداد بیماران در گروه‌ها استفاده می‌شود.
- در این روش، گروه‌ها به بلوک‌های کوچک تقسیم‌ بندی می‌شوند به گونه‌ای که آماده‌سازی بین تیم‌های مختلف برای ارزیابی عادلانه باشد.
استراتیفیکیشن:
- تعریف: استراتیفیکیشن برای تعادل بخشیدن به زیرگروه‌ها در یک مطالعه بسیار اهمیت دارد.
- معمولاً افراد بر اساس مکان، سن یا جنسیت تقسیم‌بندی می‌شوند.
- این نوع تقسیم‌بندی به محققین اجازه می‌دهد تا تأثیر متغیرها را بهتر درک کنند و از تعصبات ناشی از آن جلوگیری کنند.

رندومیزیشن متمرکز:
- ابزارها شامل تماس تلفنی، استفاده از اینترنت، و داروهایی که در داروخانه آماده می‌شوند.
- این روش هزینه‌ بر است اما مزایای زیادی دارد از جمله امنیت و درست بودن رندومیزیشن.
رندومیزیشن با استفاده از پاکت:
- پاکت‌های غیر قابل مشاهده که حاوی شماره گروه درمانی است و قبل از انجام آزمایش به بیمار تخصیص می‌یابد.

هر محقق باید در نظر بگیرد که ایجاد تعادل در انتخاب بیماران و معالجات مختلف در تحقیق چه تأثیری خواهد داشت.
رعایت اصول اخلاقی در رندومیزیشن به صداقت تحقیق و اعتبار آن کمک خواهد کرد.

در هر مرحله، نظارت مستمر بر رندومیزیشن و رعایت اصول اخلاقی و قانونی ضروری است.
ارزیابی نحوه رندومیزیشن و تصمیماتی که در رابطه با مشکلات خاص بوجود می آید نیز حائز اهمیت است.

در صورتی که یک محقق پروسه رندومیزیشن را به درستی انجام ندهد، نتیجه‌گیری‌های تحقیق ممکن است مورد تردید قرار گیرد و اعتبار آن زیر سؤال برود.

محقق باید با توجه به قوانین و مقررات موجود نسبت به رندومیزیشن اقدامات لازم را انجام دهد.

رندومیزیشن یک ابزاری بنیادین در تحقیقات بالینی است که به محققان کمک می‌کند تا درک بهتری از تأثیر درمان‌ها داشته باشند و داده‌های قابل اعتمادتری را ارائه دهند.