Untitled Notes

De lessen 13 en 14 zijn gewijd aan ontstekingen.
- Dit is een belangrijk onderwerp binnen de geneeskunde en diergeneeskunde.
- Ontstekingen komen veelvuldig voor en kennis is noodzakelijk.
Les 13: Algemene principes van de ontstekingsreactie.
- Definitie van ontsteking.
- Start, verloop en beëindiging van de ontstekingsreactie.
Les 14: Specifieke ontstekingstypes.
- Focus op details van verschillende soorten ontstekingen.

Ontsteking is een afweermechanisme bij hogere organismen.
- Komt voor bij zowel mensen als dieren.
Reactie van het lichaam op een noxe (schadelijke prikkel).
- Noxen kunnen stammen van bacteriën, virussen, parasieten zijn.
- Reacties omvatten zowel lokale als systemische symptomen.
Ongelijk gebruik van termen geïnfecteerd en ontsteking.
- Een geïnfecteerde toestand impliceert een specifieke soort ontsteking.
- Ontstekingen kunnen ook optreden bij auto-immuun aandoeningen.

Beschadigingen die leiden tot ontsteking:
- Infecties (bacteriën, virussen, parasieten).
- Auto-immuunreacties.
- Chemische stoffen en fysische invloeden (UV-straling).

Ontstekingen zijn evolutionair gunstig, maar kunnen schadelijk zijn voor individuen.
Behandeling soms noodzakelijk met anti-inflammatoire middelen.
Voorbeelden van schadelijke ontstekingen:
- Longontsteking (pneumonie).
- Abces in de peritoneale holte.

Traditionele symptomen (Romeinse tijd):
- Warme huid: actieve hyperemie.
- Roodheid, zwelling, pijn, verlies van functie.
Voorbeeld van een muggenbeet:
- Zwelling door plasma-uitstroom en ontstekingscellen.
Mechanismen achter symptomen:
- Uittreding van plasma en cellen als reactie op de nox.

Vasoconstrictie
- Initiële reactie van bloedvaten op schadelijke stimulans.
Vasodilatatie
- Opening van arteriële en capillaire vaten.
- Actieve hyperemie door dilatatie.
Verhoogde vaatwandpermeabiliteit
- Vaatwand reageert op ontstekingsmediatoren.
- Toename van viscositeit en bloedstroomvertraging.
Schifting van bloedcellen
- Witte bloedcellen beginnen zich dicht bij de vaatwand te verzamelen.
Opstapeling van bloedcellen
- Verminderde bloedstroom leidt tot stagnatie wat trombusvorming kan veroorzaken.
Ontstekingsoedeem
- Uittrede van eiwitrijk vocht uit capillairen.

Activatie van lokale cellen (bijvoorbeeld macrofagen) die alarm slaan bij weefselbeschadiging.
Stimulatie van neutrofielen en monocyten naar de ontstekingshaard.
Rol van chemokines om leukocyten naar het ontstekingsgebied te trekken.
Neutrofielen als eerste respons, gevolgd door macrofagen en lymfocyten.

Proces waarbij grote deeltjes (zoals bacteriën) worden opgenomen door fagocyten.

Herkenning en aanhechting: Fagocyten herkennen lichaamsvreemde stoffen via speciale receptoren (Fc en complement receptoren).
Opsluiting: Vorming van pseudopodieën rond het doelwit.
Afbraak: Fusie van fagosomen met lysosomen voor afbraak van het ingesloten materiaal.

Belangrijkste rol in het immuunsysteem en farocytose.
Productie van pro-inflammatoire cytokines.
Er zijn verschillende soorten macrofagen (M1, M2), afhankelijk van de fase van de ontsteking.

Koorts als reactie op ontstekingen.
- Verhoogde lichaamstemperatuur kan helpen bij het bestrijden van infecties.
- Te hoge koorts kan echter schadelijk zijn (bijvoorbeeld, hersenbeschadiging).
Leukocytose: verhoging van het aantal leukocyten in het bloed.
Acute fase-eiwitten, zoals CRP, verhoogd in geval van ontsteking.
Systemische symptomen zoals vermoeidheid en verlies van eetlust.

Ontstekingen kunnen leiden tot schade, maar zijn cruciaal voor het herstelproces.
De rol van medicatie en interventie is soms noodzakelijk om de ontsteking te reguleren.
Verdere studie zal ingaan op specifieke ontstekingstypes in de volgende les.