Proces grupowy- prezentacja

Czym jest proces grupowy?

  • Proces grupowy to suma wszystkich zjawisk, interakcji oraz dynamiki, które zachodzą w grupie podczas jej rozwoju.

  • Dotyczy nieuchronnych zmian w zachowaniach członków oraz metod funkcjonowania grupy w różnych fazach, takich jak:

    • Formowanie

    • Konflikt

    • Normalizacja

    • Działanie

  • Znajomość procesu grupowego umożliwia świadome zarządzanie grupą, wspieranie jej rozwoju oraz rozwiązywanie pojawiających się wyzwań.

MODEL TUCKMANA

  • Model Tuckmana przedstawia etapy rozwoju zespołów:

    • Forming (Formowanie): członkowie grupy zaczynają się poznawać, ustalają zasady współpracy.

    • Storming (Burzenie): pojawiają się konflikty, wojny frakcyjne, członkowie zaczynają wchodzić w ostre interakcje.

    • Norming (Normalizacja): zespół rozwija normy i procedury współpracy, następuje lepsza integracja członków grupy.

    • Performing (Działanie): zespół działa efektywnie, osiągając cele i wykonując zadania w sposób zorganizowany.

  • Czas gry tej modelki jest kluczowym elementem w określeniu efektywności zespołu.

F A C Y L I T A C J A SPO Ł E C Z N A

  • Facylitacja społeczna to zjawisko psychologiczne, w którym obecność innych osób wpływa na wydajność jednostki.

    • Wyniki:

    • Poprawa wyników w zadaniach prostych lub znanych.

    • Pogorszenie wyników w zadaniach trudnych, co jest wynikiem pobudzenia i napięcia związanym z oceną przez grupę.

    • Mechanizm facylitacji społecznej działa na zasadzie wzmacniania dominującej reakcji:

    • Łatwe czynności stają się łatwiejsze.

    • Złożone czynności stają się trudniejsze, co może prowadzić do „hamowania społecznego”.

E K S P E R Y M E N T Z K A R A L U C H A M I

  • Klasyczne potwierdzenie zjawiska facylitacji społecznej pochodzi z badań Roberta Zajonca, który wykazał wpływ obecności innych na efektywność wykonywania zadań.

  • Wyniki eksperymentu:

    • W obecności obserwatorów zadania proste są wykonywane szybciej i efektywniej.

    • W przypadku zadań trudnych lub złożonych wyniki ulegają pogorszeniu.

P R Ó Z N I A R S T WO SPO Ł E C Z N E

  • Próżniactwo społeczne to zjawisko, polegające na zmniejszaniu wysiłku jednostki w realizacji zadania grupowego, gdy jej wkład nie jest możliwy do jednoznacznego zidentyfikowania.

  • Skutki:

    • Obecność innych członków zespołu może prowadzić do obniżenia ogólnej efektywności działania grupy.

  • Źródło: https://studiadesecuritate.up.krakow.pl/wp-content/uploads/sites/43/2019/10/2-1.pdf

D E I N D Y W I D U A C J A

  • Deindywidualizacja to proces osłabiający poczucie własnej tożsamości oraz odpowiedzialności jednostki w sytuacji grupowej.

  • W warunkach anonimowości oraz silnego wpływu grupy, zachowanie jednostki staje się mniej kontrolowane normami osobistymi, a bardziej podporządkowane normom grupowym.

  • Kluczowe aspekty deindywiduacji:

    • Utrata tożsamości

    • Anonimowość

    • Rozproszenie odpowiedzialności

    • Zwiększona impulsywność

T Y P Y Z A DA Ń G RU P OW Y C H

  • Efektywność pracy zespołowej w dużej mierze zależy od rodzaju realizowanego zadania.

  • W psychologii społecznej wyróżnia się trzy rodzaje zadań:

    • Zadania addytywne: wynik grupy jest sumą indywidualnych wysiłków członków.

    • Zadania koniunktywne: rezultat zależy od najsłabszego ogniwa zespołu.

    • Zadania dysjunktywne: kluczowe znaczenie ma najlepsze rozwiązanie zaproponowane przez jednego z członków grupy.

M Y Ś L E N I E G RU P OW E

  • Myślenie grupowe to zjawisko psychologiczne, które odnosi się do tendencji grup do podejmowania decyzji w sposób zgodny z dominującym konsensusem, często kosztem krytycznej analizy innych opcji.

  • Skutki myślenia grupowego:

    • Prowadzi to do błędnych decyzji, ponieważ jednostki w grupie tłumią własne przekonania oraz alternatywne pomysły na rzecz szybkiej zgody.

  • Źródło: https://mitsmr.pl/b/biznes-w-czasach-deepfake/P1DyM41Q7

C E C H Y C H A R A K T E RY S T Y C Z N E M Y Ś L E N I A G RU P O W E G O

  • Iluzja nieomylności: przecenianie słuszności decyzji grupy i bagatelizowanie ryzyka.

  • Kolektywna racjonalizacja: ignorowanie informacji podważających decyzje grupy.

  • Wiara w moralną wyższość grupy: przekonanie o etycznej słuszności własnych działań.

  • Stereotypizacja przeciwników: postrzeganie osób spoza grupy jako niekompetentnych.

  • Presja na konformizm: wywieranie nacisku na osoby prezentujące odmienne opinie.

  • Autocenzura: powstrzymywanie się od wyrażenia wątpliwości.

  • Iluzja jednomyślności: fałszywe przekonanie o pełnej zgodzie w grupie.

  • Strażnicy umysłu: blokowanie informacji sprzecznych z decyzją grupy.

P O L A RY Z A C J A G RU P Y

  • Polaryzacja grupowa to tendencja grupy do podejmowania decyzji bardziej skrajnych niż początkowe stanowisko pojedynczych członków.

  • Przykład:

    • Jeśli w grupie zaproponujemy łagodniejsze karanie dzieci, początkowe opinie mogą być podobne, ale pod wpływem dyskusji staną się bardziej ekstremalne.

  • W obliczu rywalizacji z inną grupą, zmniejsza się rywalizacja wewnątrzgrupowa, co prowadzi do szybszego rezygnowania z własnego zdania na rzecz decyzji grupy, aby ta mogła „wygrać” z inną grupą.

DZIĘKUJĘ ZA UWAGĘ!

  • Aleksandra Cinalska

  • SUM ZBW - 17