Satelitarne Techniki Pomiarowe Wykład 1
Satelity – definicje i podstawy fizyczne
„Satelita” = „towarzysz”; dotyczy obiektów naturalnych i sztucznych
SSZ utrzymują orbitę dzięki równowadze siły grawitacji i siły odśrodkowej
Wyniesienie wymaga dużej energii i precyzji; stosuje się rakiety jednorazowe
Początek ery satelitarnej – Sputnik 1
Start: 4 X 1957, godz. 19:28 UTM (18:28 czasu PL) z rakiety 8K71PS
Parametry: kula Ø 58,5 cm, masa 83,46 kg, 2 nadajniki, 4 anteny
Orbita: perigeum, średni okres
Działanie: 21 dni transmisji, całkowita droga >60\,\text{mln km}; spłonął po 3 miesiącach
Wczesne sztuczne satelity (1957-1959)
Łącznie 21 misji (USA & ZSRR); 12 niepowodzeń, 5 misji zakończonych, 4 trwające
Przykłady: Explorer 1 (USA, 1 II 1958–31 V 1970), Vanguard I (17 III 1958, wciąż na orbicie)
Naturalny satelita – Księżyc
Średnia prędkość orbitalna:
Okres synodyczny:
Orbita eliptyczna (ekscentryczność średnia )
Parametry orbity (półoś wielka ; perygeum ; apogeum )
Inklinacja: ; precesja lat
Współczesne statystyki satelitarne (2023)
Łączna liczba aktywnych SSZ:
USA
Chiny
Rosja
Pozostałe kraje
Rodzaje orbit sztucznych satelitów
LEO (Low Earth Orbit): ; ~4700 satelitów (ISS, Starlink, teleskopy)
MEO (Medium EO): ; ~150 satelitów (GPS, Galileo, GLONASS, BeiDou)
HEO (High EO): >36000\,\text{km}; ~60 satelitów badawczych (TESS, IBEX)
GEO / GSO: orbita kołowa nad równikiem, ; ~565 satelitów (telekomunikacja, SBAS, meteorologia)
Graveyard/supersynchroniczna: ; „cmentarz” dla zużytych satelitów
Globalny system obserwacji satelitarnej
Konstelacje meteorologiczne i badawcze na orbitach polarnych i geostacjonarnych: Meteosat, GOES, JPSS, FY-1/3, Terra, Aqua, Jason 1/2, ALOS, ENVISAT, ERS-2, etc.
Państwa zdolne wynosić satelity
USA (NASA, SpaceX, ULA, Blue Origin)
Rosja (Roskosmos, Kosmotras)
Chiny (CNSA, CAST)
Indie (ISRO)
Francja / ESA
Japonia (JAXA)
Kanada (CSA)
Brazylia (AEB)
Geodezja satelitarna – główne zadania
Precyzyjne współrzędne stacji w układach globalnych/regionalnych/lokalnych
Model geoidy (pole grawitacyjne Ziemi)
Modelowanie procesów geodynamicznych: rotacja Ziemi, ruchy płyt, GIA (Glacial Isostatic Adjustment)
GIA = reakcja skorupy na cofnięcie lądolodów (ostatnie zlodowacenie lat BP)
Zalety technik satelitarnych
Globalna widoczność satelitów → trójwymiarowe sieci geodezyjne
Rozwój metod geometrycznych (wyznaczanie współrzędnych)
Satelita jako sensor pola grawitacyjnego → metody dynamiczne (analiza odchyleń od orbit keplerowskich)
Jednocześnie: koordynaty + geopotencjał = monitorowanie procesów geodynamicznych
Precyzyjne układy odniesienia (ICRF, ITRF)
Wady technik satelitarnych
GNSS to systemy militarne; możliwa degradacja/wyłączenie sygnału
Wymagany bezpośredni widok nieba; min. satelitów
Pomiary statyczne: długi czas obserwacji (wielo-godzinne/dobowe), wyniki w postprocessingu
RTK/RTN: droższy sprzęt, konieczność SBAS/GBAS
Klasyfikacja metod obserwacyjnych
Earth-to-Space
• Kierunki optyczne (PAGEOS, ECHO-1)
• Laser ranging SLR/LLR
• Doppler (TRANSIT, DORIS, PRARE)
• GNSS (GPS, GLONASS, Galileo, BDS, QZSS, IRNSS)Space-to-Earth
• Altimetria (TOPEX/Poseidon, JASON 1-3, ENVISAT, ERS 1-2, GFO)
• Laser pokładowy (ICESat)
• Grawimetria (CHAMP, GRACE, GRACE-FO, GOCE)Space-to-Space
• SST (GRACE)
• ISL
• Star trackers
Historia geodezji satelitarnej (kamienie milowe)
1957-1970
• Sputnik-1 (1957)
• Explorer-1: pierwsze oszacowanie spłaszczenia
• 1959: wykrycie 3. harmoniki geopotencjału (kształt gruszkowy)
• Rozwój teorii ruchu satelitów (Brouwer, Kaula)
• System TRANSIT-1B (1960), balon-satelita ECHO-1
• Kamera BC-4: obserwacje PAGEOS, ECHO-1 → modele GEM, SAO1970-1980
• Rozkwit TRANSIT, SLR, LLR, altimetrii
• Modele geopotencjału: GEM-10, GRIM
• Parametry orientacji Ziemi (EOP) – laser, VLBI, doppler1980-1990
• Budowa NAVSTAR GPS; satelitarne metody zastępują astrometrię
• 1987: IERS (International Earth Rotation Service)Po 1990
• Usługi międzynarodowe: IGS (1994), IVS (1998), ILRS (1998), IDS (2003)
Integracja GNSS i systemów wspomagania (od 2000)
Konstelacje: GPS + GLONASS + BeiDou + Galileo + QZSS + IRNSS
SBAS: WAAS, EGNOS, MSAS, GAGAN, SDCM, OmniSTAR
GBAS/RTN sieci permanentne: ASG-EUPOS, CZEPOS, LITPOS, …
GGOS (Global Geodetic Observing System) – zintegrowana obserwacja Ziemi
Praktyczne aplikacje i narzędzia GNSS / AR
RTKGPS+ – pomiary RTK na Androidzie
GNSS View – wizualizacja konstelacji (web, iOS, Android)
• Umożliwia wybór czasu, miejsca, maski elewacji; prezentacja w formie mapy nieba i tabelGPS Data – diagnostyka odbiornika, siła sygnału, konstelacja
Sky Map – mobilne planetarium (identyfikacja gwiazd/planet)
Stellarium – symulator nieba (OpenGL, >600 000 gwiazd)
ISS Live Now – transmisja HD/SD z Międzynarodowej Stacji Kosmicznej
Air Traffic – podgląd ruchu lotniczego w czasie rzeczywistym
Kompas z magnetometrem – wykorzystanie czujników do orientacji
AR: wyświetlanie obiektów 3D na obrazie z kamery (markery + pozycja), zastosowania dydaktyczne i terenowe
Roboty (np. Boston Dynamics „Spot”, Hovermap LIDAR) – autonomiczna nawigacja z wykorzystaniem GNSS/IMU/LIDAR
GNSS – konstelacje i parametry (01 X 2022)
Łącznie satelitów GNSS: (operacyjnych )
GPS:
GLONASS:
Galileo:
BeiDou: (w tym GEO, IGSO)
IRNSS: (3 GEO, 5 IGSO)
QZSS: (1 GEO, 3 IGSO)
SBAS satelity geostacjonarne:
Orbity:
• MEO (~): GPS, Galileo, BeiDou-M, GLONASS
• GEO (~): SBAS, BeiDou-G, QZSS-G
• IGSO: nachylone geosynchroniczne (BeiDou, QZSS, IRNSS)Prędkości orbitalne przykładowo:
• LEO (ISS)
• MEO (GNSS)
• GEO