Gesch vd film 2 L12W34 12/05/26
Chantal Akerman
Ze is sterk beïnvloed door Amerikaanse film avant-garde
Verblijft tussen 1970 en 1972 in New York in kringen van experimentele filmmakers zoals Jonas Mekas, Andy Warhol en Michael Snow, de invloed van Warhol en Snow is duidelijk zichtbaar in Akermans films. Ze werd ook beïnvloedt door Amerikaanse performance-kunst die bloeide in NYC.
Andy Warhol is een beeldend kunstenaar en cineast bekend als belangrijkste vertegenwoordiging van de pop art van tussen 1958 en 1970. Ze geven de banale aspecten via de werkelijkheid weer door beelden van beelden te maken.
Vanaf 1963 begint hij met films te maken die hij zelf omschrijft afls primitieve films of do-it-yourself filmmaking. Deze films hebben geen geluid, bewegende camera en montage? Het is een mechanistisch, gedepersonaliseerd gebruik van de camera die afstandelijk en onverschillig is. Hij heeft een fascinatie voor saaie dingen en gebruikt vaak statisch of nauwelijks beweeglijke onderwerpen.
Beweging wordt gereduceerd tot het voorbijglijden van de tijd. De kijker ervaart deze extreme duur ook via letterlijke vertraging zoals een kleine slow motion. Er zijn geen ononderbroken takes maar ‘ruwe’ montage met gebruik van loop printing waarbij hetzelfde beeld opnieuw wordt gebruikt
Hij legt de nadruk op de materialiteit van het filmbeeld → freeze frames benadrukken korrel en vervlakken beeld
Het filmbeeld is een dubbel gegeven enerzijds een representatief beeld en naturalistisch anderzijds is het een concreet en materieel gegeven
Warhol is verwant met andere naoorlogse filmtradities
Neorealisme: observerende cinema die beroep doet op long takes
Ciné verité uit frankrijk en direct cinema uit VS
Europees modernisme zoals Rossellini, Antonioni, Tarkovsky en Resnais met long takes en nadruk op materialiteit
Verschillen: De materialiteit is letterlijk aanwezig en onverschilligheid ten aanzien van zijn onderwerpen
Structural film
Vooral in de Angelsaksische wereld tussen 1965 en 1980. Bv. Snow, frampton, …
Verwant met minimal art en minimal music. De aandacht is er voor de structuur en procesmatige aspecten van filmmaken waarbij vorm wordt ahw inhoud. Er is een repetitieve, seriële of modulaire structuur met nadruk op materialiteit en fascinatie voor reële tijd.
Er is vaak een vaste camerapositie en strakke framing. Het frame in plaats van een shot het basis element is van een film ….
Vb. Wavelength (1967) van Michael Snow
Film gestructureerd op basis van een voortgaande zoom-beweging. Een enkele ruimte met belang van stabiliteit van de architectuur
Performance kunst (1970)
Kunstwerk is niet langer een object maar een gebeurtenis of een opvoering.
Nood aan documentatie zoals foto, film of video
Eerder menselijke lichaam als structuur wat meer verwant is met minimalistische sculptuur dan met theater maar er is wel geen enkele vorm van drama. Er is aandacht voor de relatie tussen lichaam en ruimte.
Chantal Akerman
Geboren in Brussel met Joodse ouders. Ze was sterk onder de indruk van Pierrot le Fou van Godard uit 1965 op 15-jarige leeftijd.
Haar debuut is saute ma ville met duidelijke invloed van Godard (1968). Haar vroege werk ligt in lijn met de structural cinema
In de jaren 70 heeft ze een meer mature modernistische stijl
Vanaf de jaren 80 nadert ze toe tot de publieksfilm en dus minder radicale films
Daarnaast maakt ze ook documentaires, romans en film- en video-installaties
Saute Ma ville (1968)
Debuut, kortfilm
Duidelijk schatplichtig aan Godard en de nouvelle vague. In een flatgebouw woont een jonge vrouw die de keuken schoonmaakt en later het gas opendraait en de hele plek opblaast. Het wordt vaak beschouwd als schets voor Jeanne Dielman maar weliswaar in een geheel andere stijl
La chambre (1972)
Impact van Amerikaanse structural cinema. De film speelt zich af op een enkele plek, en de camera verkent die camera, deze is statisch maar kan 360 graden draaien. Akerman zelf ligt in bed en eet een appel.
Hotel Monterrey (1972)
Structural film zonder geluid en kan geïnterpreteerd worden als documentaire over dat hotel. Een welfare hote; een residentieel hotel. Ze exploreert het interieur en exterieur van het gebouw. De film heeft geen verhaal.
De camera registreert vormen van hotel en de ruimte transformeert naargelang het licht verandert. De hotelgasten bewegen in en uit het frame. Opvallend is de fascinatie voor transitoire ruimten, voorbijgaande gasten tegenover de stasis van het gebouw
Zoals in vele structural films is er aandacht voor ruimte
Dit is belangrijk voor de ontwikkeling van Akermans typische stijl
Tableaux van bewoners in staat van absorptie, statische shots; gebruik van lift
Je tu il elle (1975)
Bestaat uit verschillende delen
Julie (Akerman) verplaatst meubilair in een kamer
Ontmoeting met vrachtwagenchauffeur
Julie heeft seks met een jonge vrouw
De kamer is als een soort post-minimalistische scène voor een performance verwant aan films en video’s van Yvonne Rainer, Dara Birnbaum, …
New from home (1976)
invloed structural film
Bestaat uit beelden van NYC: straten, winkels, metro, …
Meestal statische beelden en strakke frames → enkel pans en tracking shots tegen het einde
Akerman leest in voice-over brieven van haar moeder voor, deze zijn repetitief en banaal zoals de keukenroutine in Jeanne Dielman
De film heeft een opmerkelijke sound-track waarbij dat straatgeluiden de voice-over verstoren en auto’s soms zonder geluid voorbij lijken te zweven
Jeanne Dielman (1975)
In de film wordt het hoofdpersonage vertolkt door, een weduwe die samenleeft met haar zoon en die weinig communiceren. Jeanne spendeert het meeste van haar tijd aan huishoudelijke taken die het meeste deel van de film innemen. 1 ding is bijzonder elke namiddag gaat ze met een man naar bed (prostitutie → maar wordt even saai en banaal voorgesteld als alle andere taken. Ook Jeanne is even weinig emotioneel betrokken)
Op dag 3 wordt de routine even verstoord. Ze staat wat te vroeg op en heeft met haar klant een orgasme, ziet dit als aantasting van haar lichamelijkheid en besluit om hem te doden met een schaar. → kleine versnellingen in haar bewegingen, camera posities en montage.
Belangstelling voor dagelijkse en banale vertaalt zich in elke hiërarchie van de gebeurtenissen. Past ook in feministisch kader, vertaald zich ook in mise-en-scene. Jeanne is gevangen in een patriarchale wereld
Belangstelling voor dagelijkse sluit aan bij vroege momenten in filmgeschiedenis zoals bij neorealisme met bijvoorbeeld de film Umberto D van Vittorio De Sica uit 1952.
Het is ook letterlijk lange film met een extreme geduldigheid die van de kijker wordt verlangt en de enscenering.
Weinige dialogen hebben een mechanisch karakter.