greek

ἐστί(ν)
λέγει
οἰκεῖ
πονεῖ
φιλεῖ
χαίρει
ὁ ἀγρός
ὁ ἄνθρωπος
ὁ οἶκος
ὁ πόνος
καλός
μακρός
μικρός
πολύς
οὐ, οὐκ, οὐχ
οὖν
ἀλλά
γάρ
καί
δέ
Ἀθηναῖος
ὁ Δικαιόπολις
αἴρει
βαδίζει
φέρει
ὁ ἥλιος
ὁ χρόνος
αὐτόν
ἰσχυρός
χαλεπός
πρός

ἐκβαίνω
ἐλαύνω
ἐλθέ
καλέω
πάρειμι
ὁ δοῦλος
ἐγώ
ἀγρός
μή
οὕτως/οὕτω
τί
μέν...δέ...
ὁ Ξανθίας
ἄγω
εἰσάγω
βαίνω
βλέπω
λαμβάνω
ὁ βοῦς
ὁ δεσπότης
εἰς
ἔπειτα
ἤδη

/