Kompleksowe Notatki z Biochemii
Wykład 1: Wprowadzenie do biochemii Diagnostyka i zaliczenie
- Termin pierwszego wykładu: 23 luty.
- Zaliczenie: odbywa się podczas 8. wykładu, maksymalna liczba punktów do zdobycia wynosi .
- Struktura testu: około pytań jednokrotnego wyboru oraz około pytań półotwartych (odpowiedź krótka: jeden wyraz lub zdanie).
- Przewidziana jedna poprawa.
- Literatura podstawowa: * J.M. Berg, J.L. Tymoczko, L. Stryer – główne źródło do doczytywania tematów. * B. Alberts – –Podstawy biologii komórki–. * –Biochemia Harpera–.
Cele i zakres biochemii
- Definicja: Dziedzina nauki badająca procesy biologiczne w organizmach żywych na poziomie komórkowym i molekularnym. Jej celem jest wyjaśnienie molekularnych podstaw życia.
- Przedmiot badań: * Struktura, właściwości i funkcjonowanie cząsteczek biologicznych. * Zależności między budową cząsteczek a procesami zachodzącymi w komórkach, tkankach i narządach. * Przemiany metaboliczne i szlaki sygnałowe. * Wpływ zaburzeń funkcjonowania cząsteczek i szlaków na organizm.
- Jedność biochemiczna: Organizmy wykazują dużą jednorodność na poziomie komórkowym. Hierarchia: Zwierzę → Układ → Narządy → Tkanki → Komórka (prawie identyczne u wszystkich) → Makrocząsteczki (prawie identyczne u wszystkich).
Organizmy jako układy chemiczne
- Chemia istot żywych: * Opiera się głównie na związkach węgla (chemia organiczna). * Zachodzi w roztworach wodnych w wąskim zakresie temperatur. * Bazują na unikatowych właściwościach polimerów. * Złożoność: Nawet prosta komórka jest bardziej skomplikowana chemicznie niż znane układy nieożywione. * Ścisła kontrola: Mechanizmy zapewniające reakcje we właściwym miejscu i czasie.
- Zastosowania praktyczne: * Diagnostyka chorób: badania płynów ustrojowych, wczesne wykrywanie zmian (zwłaszcza u zwierząt starszych). * Ocena przedzabiegowa: bezpieczeństwo narkozy i metabolizm leków. * Żywienie: zrozumienie zapotrzebowania na składniki odżywcze. * Farmakoterapia: mechanizm działania i interakcje leków. * Obliczenia biochemiczne: przeliczanie jednostek, stężeń i rozcieńczeń.
Skład pierwiastkowy i wiązania chemiczne
Pierwiastki budujące organizm
- Ponad składu to: , , i .
- Dodatkowo występują: , , , i inne.
Wiązania chemiczne
- Interakcje między atomami dążące do stabilnego rozmieszczenia elektronów. Atom jest najstabilniejszy, gdy powłoki najbliżej jądra są wypełnione.
- Energia wiązania: Najmniejsza energia potrzebna do jego zerwania.
- Wiązania silne: * Wiązania kowalencyjne: wspólne użytkowanie elektronów. * Niespolaryzowane – równocenne; Spolaryzowane – jedna strona przyciąga silniej (dipol). * Charakter podwójny: silniejsze, krótsze, sztywne i płaskie – uniemożliwiają obrót wokół osi, co wpływa na strukturę cząsteczki.
- Słabe oddziaływania niekowalencyjne: * Jonowe: przekazanie elektronu. * Wodorowe: atom wodoru () dzielony między dwa ujemnie naładowane atomy. Donor wodoru: cząsteczka z o silnym ładunku cząstkowym dodatnim (np. grupy , ). Akceptor wodoru: atom silnie elektroujemny z wolną parą elektronową (np. , ). Stabilizują helisę i konformację białek. * Oddziaływania hydrofobowe: między cząsteczkami niepolarnymi (zbudowanymi z i ), które dążą do minimalizacji kontaktu z wodą. * Siły van der Waalsa: wynikają ze zmiennego rozkładu ładunków (tymczasowa polaryzacja). Każdy atom ma promień van der Waalsa (charakterystyczną odległość kontaktową).
- Znaczenie wiązań: * Kowalencyjne: warunkują szkielety cząsteczek (makrocząsteczki). * Niekowalencyjne: ustalają budowę przestrzenną, umożliwiają zwijanie białek, rozpoznawanie substratów i detekcję sygnałów.
Woda i składniki mineralne
Właściwości wody
- Zbudowana z wiązań kowalencyjnych spolaryzowanych .
- Cząsteczka jest dipolem (biegun dodatni i ujemny, sumarycznie obojętna).
- Dipole tworzą wiązania wodorowe, co nadaje wodzie charakter kohezyjny i strukturę uporządkowaną w stanie płynnym.
- Niewielka skłonność do dysocjacji.
- Rola biologiczna: główny rozpuszczalnik, środowisko reakcji, substrat (donor elektronów), element termoregulacji.
- Wpływ na strukturę: wymusza strukturę białek i kwasów nukleinowych, tworzy układy koloidowe (cytoplazma).
- Rozpuszczalność: woda osłabia wiązania jonowe soli, a cząsteczki polarne otacza płaszczem wodorowym.
Składniki mineralne
- Makroelementy: Zapotrzebowanie . Należą do nich: * : Główny kation pozakomórkowy, utrzymuje równowagę osmotyczną, przewodzi impulsy. * : Główny kation wewnątrzkomórkowy. * : Główny anion pozakomórkowy, synteza w żołądku, transport . * : w macierzy kostnej (hydroksyapatyt), wtórny przekaźnik sygnału, skurcz mięśni, krzepnięcie, kofaktor enzymów. * i fosforany: Mineralizacja kości, synteza , regulacja enzymów. * : w kościach, regulacja stężenia , aktywacja enzymów.
- Mikroelementy: Zapotrzebowanie rzędu kilku . Przykład: (hemoglobina, mioglobina, cytochromy), (metaloenzymy jak oksydaza cytochromowa), .
Aminokwasy i Białka
Budowa aminokwasów
- Kwasy organiczne zawierające grupę aminową () i karboksylową () przy węglu .
- Węgiel jest asymetryczny (chiralny), co tworzy enancjomery i . Białka budują wyłącznie .
- Wyjątki: Glicyna (brak chiralności), Treonina i Izoleucyna (dodatkowe centrum chiralne).
- Punkt izoelektryczny (): pH, przy którym ładunek wypadkowy cząsteczki jest równy (jon obojnaczy).
Klasyfikacja i funkcje aminokwasów
- W przyrodzie występuje ok. aminokwasów, ale białka buduje tylko (kodowane w ).
- Grupy: alifatyczne, siarkowe, aromatyczne, obojętne, kwasowe (ujemne w pH fizjologicznym), zasadowe (dodatnie w pH fizjologicznym), cykliczne, hydroksyaminokwasy.
- Inne aminokwasy w białkach: Selenocysteina ( aminokwas, zamiast ma ), Hydroksyprolina i Hydroksylizyna (kolagen).
- Aminokwasy niebiałkowe: (neuroprzekaźnik), Cytrulina i Ornityna (cykl mocznikowy), kwas .
- Podział żywieniowy: * Egzogenne: organizm ich nie syntetyzuje (u zwierząt np. Arginina, Histydyna). Tauryna jest bezwzględnie egzogenna dla kotów (jej brak prowadzi do ślepoty).
Struktura białek
- Wiązanie peptydowe: kowalencyjne, płaskie, sztywne, o charakterze częściowo podwójnym. Długość: . Brak rotacji.
- Poziomy organizacji: 1. I-rzędowa: sekwencja aminokwasów (wiązania peptydowe). 2. II-rzędowa: lokalne ułożenie łańcucha (alfa-helisa – prawoskrętna, beta-harmonijka – równoległa i antyrównoległa, beta-zwrot). Stabilizowana wyłącznie wiązaniami wodorowymi. 3. III-rzędowa: ostateczna konformacja przestrzenna. Stabilizowana przez mostki disiarczkowe (kowalencyjne) oraz oddziaływania hydrofobowe, jonowe i van der Waalsa. 4. IV-rzędowa: dotyczy białek oligomerycznych (kilka łańcuchów, np. hemoglobina).
- Denaturacja: zniszczenie struktur II, III i IV rzędu przy zachowaniu struktury I-rzędowej. Nieodwracalna utrata funkcji biologicznej. Wywoływana przez temperaturę (), mocne kwasy/zasady, metale ciężkie.
Enzymy
Mechanizm działania
- Enzymy to biologiczne katalizatory (białka lub - rybozymy).
- Sposób działania: zwiększają prawdopodobieństwo zderzenia substratów, stabilizują stan przejściowy, obniżają energię aktywacji ($\Delta G$). Przyspieszają reakcje co najmniej milion razy.
- Centrum aktywne: specyficzna szczelina stanowiąca mały fragment białka, gdzie wiąże się substrat.
- Specyficzność: absolutna (jeden substrat) lub grupowa (typ reakcji).
Budowa i klasy
- Holoenzym = Apoenzym (białko) + Kofaktor.
- Kofaktory: * Koenzymy: luźno związane (np. ). * Grupa prostetyczna: trwale związana kowalencyjnie.
- Klasyfikacja (numeracja stała ): 1. Oksydoreduktazy (utlenianie/redukcja). 2. Transferazy (przenoszenie grup). 3. Hydrolazy (rozrywanie z udziałem ). 4. Liazy (rozrywanie bez udziału ). 5. Izomerazy (zmiana położenia grup w cząsteczce). 6. Ligazy (tworzenie wiązań). 7. Translokazy (ruch przez błony).
Kinetyka i regulacja
- Równanie Michaelisa-Menten: Opisuje zależność szybkości () od stężenia substratu ().
- Stała Michaelisa (): stężenie substratu, przy którym . Odwrotnie proporcjonalna do powinowactwa enzymu do substratu.
- Inhibicja: * Kompetycyjna: inhibitor podobny do substratu, wiąże się w centrum aktywnym. bez zmian, rośnie. * Niekompetycyjna: wiąże się poza centrum aktywnym. maleje, bez zmian.
- Enzymy allosteryczne: budowa oligomeryczna, krzywa o kształcie sigmoidalnym, wykazują kooperatywność.
Węglowodany i ich Metabolizm
Klasyfikacja cukrów
- Monosacharydy (Aldozy i Ketozy): Triozy, Tetrozy, Pentozy, Heksozy. W roztworach tworzą pierścienie (piranozy, furanozy) i anomery (alfa, beta).
- Disacharydy: Sacharoza (alfa-1,2), Laktoza (beta-1,4), Maltoza (alfa-1,4).
- Polisacharydy: * Skrobia: zapasowa u roślin (Amyloza – prosta, Amylopektyna – rozgałęziona wiązaniami alfa-1,6). * Glikogen: zapasowy u zwierząt, bardziej rozgałęziony niż amylopektyna. * Celuloza: strukturalna u roślin (wiązania beta-1,4 – długie, proste włókna).
Glikoliza
- Lokalizacja: cytoplazma. Cel: przekształcenie cząsteczki glukozy w cząsteczki pirogronianu.
- Bilans netto: i .
- Kluczowe punkty kontrolne: Heksokinaza ( reakcja), Fosfofruktokinaza ( reakcja), Kinaza pirogronianowa ( reakcja).
- Warunki beztlenowe: regeneracja poprzez fermentację mleczanową (redukcja do mleczanu – mięśnie, erytrocyty) lub alkoholową (drożdże).
Inne szlaki metaboliczne
- Szlak pentozofosforanowy: dostarcza (do biosyntez) i Rybozo-5-fosforan (do nukleotydów).
- Glikogenogeneza (synteza): inicjowana przez białko glikogeninę. Kluczowy enzym: syntaza glikogenowa.
- Glikogenoliza (rozpad): kluczowy enzym: fosforylaza glikogenowa. Produktem w mięśniach jest glukozo-6-fosforan, a w wątrobie wolna glukoza (dzięki glukozo-6-fofatazie).
- Glukoneogeneza: synteza glukozy z mleczanu, aminokwasów (alanina), glicerolu lub propionianu (u przeżuwaczy). Wymaga nakładu i .
- Regulacja hormonalna: Insulina (stymuluje syntezę glikogenu i glikolizę), Glukagon i Adrenalina (stymulują rozpad glikogenu i glukoneogenezę).
Kwasy Nukleinowe i Ekspresja Genów
Budowa kwasów nukleinowych
- Nukleotyd = zasada azotowa (puryna: ; pirymidyna: ) + cukier + grupa fosforanowa.
- : dwuniciowa helisa, antyrównoległa ( i ). Zasady łączą się komplementarnie (: wiązania, : wiązania).
- : zazwyczaj jednoniciowy (, , ).
Replikacja i Transkrypcja
- Replikacja: semikonserwatywna. Helikaza rozrywa helisę, polimeraza syntetyzuje nową nić w kierunku . Nić opóźniona powstaje w postaci fragmentów Okazaki.
- Transkrypcja: przepisywanie na przez polimerazę . Promotor sygnałem startu. Modyfikacje posttranskrypcyjne: cap (), ogon poli(A) (), splicing (usuwanie intronów).
Translacja
- Odkodowanie informacji z na białko.
- Kodon START: (Metionina). Kodony STOP: .
- Etapy: Inicjacja, Elongacja, Terminacja. Wymaga (adaptor) i rybosomów.
- Modyfikacje potranslacyjne: proteoliza, glikozylacja, fosforylacja (regulacja aktywności).
Metabolizm i zaburzenia
- Produkty trawienia: zasady azotowe, cukry, fosforany. Końcowy produkt rozpadu puryn: kwas moczowy ().
- Zaburzenia: * DNA moczanowa: krystalizacja kwasu moczowego w stawach. * Ksantynuria: niedobór oksydazy ksantynowej. * Acyduria orotanowa: niedobór w biosyntezie pirymidyn, prowadzi do niedokrwistości.
Lipidy
Klasyfikacja i budowa
- Tłuszcze proste: Estry glicerolu i kwasów tłuszczowych (triglicerydy) lub woski (alkohole długołańcuchowe).
- Kwasy tłuszczowe: Nasycone (stałe, np. palmitynowy ) i Nienasycone (płynne, wiązania ). : kwas linolowy i linolenowy (Omega- i ).
- Tłuszcze złożone: Fosfolipidy (lecytyny), Glikolipidy, Sfingolipidy.
- Związki tłuszczopodobne: Steroidy (cholesterol – prekursor witaminy , hormonów i kwasów żółciowych), Karotenoidy.
Trawienie i transport
- Zaczyna się w żołądku (lipaza kwasostabilna), główna faza w dwunastnicy.
- Emulsyfikacja: wymuszona przez sole żółciowe (detergenty). Powstają micele mieszane.
- Enzymy trzustkowe: lipaza trzustkowa, kolipaza, fosfolipaza , esteraza cholesterolowa.
- Transport: Chylomikrony (największe lipoproteiny, triglicerydów) transportują lipidy przez limfę do krwi. Klasy lipoprotein: (–zły–), (–dobry–).
Metabolizm kwasów tłuszczowych
- Główne źródło energii (z wyjątkiem erytrocytów i komórek nerwowych).
- Beta-oksydacja: zachodzi w mitochondrium. Skracanie łańcucha o fragmenty dwuwęglowe (). Wytwarza i .
- Kwasy o nieparzystej liczbie węgla: kończą się jako propionylo-CoA, który wymaga Biotyny () i Kobalaminy (), aby stać się sukcynylo-CoA i wejść do cyklu Krebsa.
- Klinika: Niewydolność trzustki () u psów powoduje steatorrhea (tłuszczowa biegunka) i niedobory witamin .