Kompleksowe Notatki z Biochemii

Wykład 1: Wprowadzenie do biochemii Diagnostyka i zaliczenie

  • Termin pierwszego wykładu: 23 luty.
  • Zaliczenie: odbywa się podczas 8. wykładu, maksymalna liczba punktów do zdobycia wynosi 100100.
  • Struktura testu: około 8080 pytań jednokrotnego wyboru oraz około 2020 pytań półotwartych (odpowiedź krótka: jeden wyraz lub zdanie).
  • Przewidziana jedna poprawa.
  • Literatura podstawowa:     * J.M. Berg, J.L. Tymoczko, L. Stryer – główne źródło do doczytywania tematów.     * B. Alberts – –Podstawy biologii komórki–.     * –Biochemia Harpera–.

Cele i zakres biochemii

  • Definicja: Dziedzina nauki badająca procesy biologiczne w organizmach żywych na poziomie komórkowym i molekularnym. Jej celem jest wyjaśnienie molekularnych podstaw życia.
  • Przedmiot badań:     * Struktura, właściwości i funkcjonowanie cząsteczek biologicznych.     * Zależności między budową cząsteczek a procesami zachodzącymi w komórkach, tkankach i narządach.     * Przemiany metaboliczne i szlaki sygnałowe.     * Wpływ zaburzeń funkcjonowania cząsteczek i szlaków na organizm.
  • Jedność biochemiczna: Organizmy wykazują dużą jednorodność na poziomie komórkowym. Hierarchia: Zwierzę → Układ → Narządy → Tkanki → Komórka (prawie identyczne u wszystkich) → Makrocząsteczki (prawie identyczne u wszystkich).

Organizmy jako układy chemiczne

  • Chemia istot żywych:     * Opiera się głównie na związkach węgla (chemia organiczna).     * Zachodzi w roztworach wodnych w wąskim zakresie temperatur.     * Bazują na unikatowych właściwościach polimerów.     * Złożoność: Nawet prosta komórka jest bardziej skomplikowana chemicznie niż znane układy nieożywione.     * Ścisła kontrola: Mechanizmy zapewniające reakcje we właściwym miejscu i czasie.
  • Zastosowania praktyczne:     * Diagnostyka chorób: badania płynów ustrojowych, wczesne wykrywanie zmian (zwłaszcza u zwierząt starszych).     * Ocena przedzabiegowa: bezpieczeństwo narkozy i metabolizm leków.     * Żywienie: zrozumienie zapotrzebowania na składniki odżywcze.     * Farmakoterapia: mechanizm działania i interakcje leków.     * Obliczenia biochemiczne: przeliczanie jednostek, stężeń i rozcieńczeń.

Skład pierwiastkowy i wiązania chemiczne

Pierwiastki budujące organizm

  • Ponad 95%95\% składu to: OO, CC, HH i NN.
  • Dodatkowo występują: CaCa, FF, KK, NaNa i inne.

Wiązania chemiczne

  • Interakcje między atomami dążące do stabilnego rozmieszczenia elektronów. Atom jest najstabilniejszy, gdy powłoki najbliżej jądra są wypełnione.
  • Energia wiązania: Najmniejsza energia potrzebna do jego zerwania.
  • Wiązania silne:     * Wiązania kowalencyjne: wspólne użytkowanie elektronów.         * Niespolaryzowane – równocenne; Spolaryzowane – jedna strona przyciąga silniej (dipol).         * Charakter podwójny: silniejsze, krótsze, sztywne i płaskie – uniemożliwiają obrót wokół osi, co wpływa na strukturę cząsteczki.
  • Słabe oddziaływania niekowalencyjne:     * Jonowe: przekazanie elektronu.     * Wodorowe: atom wodoru (HH) dzielony między dwa ujemnie naładowane atomy. Donor wodoru: cząsteczka z HH o silnym ładunku cząstkowym dodatnim (np. grupy OH-OH, NH-NH). Akceptor wodoru: atom silnie elektroujemny z wolną parą elektronową (np. OO, NN). Stabilizują helisę DNADNA i konformację białek.     * Oddziaływania hydrofobowe: między cząsteczkami niepolarnymi (zbudowanymi z CC i HH), które dążą do minimalizacji kontaktu z wodą.     * Siły van der Waalsa: wynikają ze zmiennego rozkładu ładunków (tymczasowa polaryzacja). Każdy atom ma promień van der Waalsa (charakterystyczną odległość kontaktową).
  • Znaczenie wiązań:     * Kowalencyjne: warunkują szkielety cząsteczek (makrocząsteczki).     * Niekowalencyjne: ustalają budowę przestrzenną, umożliwiają zwijanie białek, rozpoznawanie substratów i detekcję sygnałów.

Woda i składniki mineralne

Właściwości wody

  • Zbudowana z wiązań kowalencyjnych spolaryzowanych HOH-O.
  • Cząsteczka jest dipolem (biegun dodatni i ujemny, sumarycznie obojętna).
  • Dipole tworzą wiązania wodorowe, co nadaje wodzie charakter kohezyjny i strukturę uporządkowaną w stanie płynnym.
  • Niewielka skłonność do dysocjacji.
  • Rola biologiczna: główny rozpuszczalnik, środowisko reakcji, substrat (donor elektronów), element termoregulacji.
  • Wpływ na strukturę: wymusza strukturę 3D3D białek i kwasów nukleinowych, tworzy układy koloidowe (cytoplazma).
  • Rozpuszczalność: woda osłabia wiązania jonowe soli, a cząsteczki polarne otacza płaszczem wodorowym.

Składniki mineralne

  • Makroelementy: Zapotrzebowanie >100mg/dobę> 100\,mg/dob\text{ę}. Należą do nich:     * Na+Na^{+}: Główny kation pozakomórkowy, utrzymuje równowagę osmotyczną, przewodzi impulsy.     * K+K^{+}: Główny kation wewnątrzkomórkowy.     * ClCl^{-}: Główny anion pozakomórkowy, synteza HClHCl w żołądku, transport CO2CO_2.     * CaCa: 99%99\% w macierzy kostnej (hydroksyapatyt), wtórny przekaźnik sygnału, skurcz mięśni, krzepnięcie, kofaktor enzymów.     * PP i fosforany: Mineralizacja kości, synteza ATPATP, regulacja enzymów.     * MgMg: >50%> 50\% w kościach, regulacja stężenia Ca,Na,KCa, Na, K, aktywacja enzymów.
  • Mikroelementy: Zapotrzebowanie rzędu kilku mg/dobęmg/dob\text{ę}. Przykład: FeFe (hemoglobina, mioglobina, cytochromy), CuCu (metaloenzymy jak oksydaza cytochromowa), Zn,Se,Mn,Mo,Co,Cr,I,FZn, Se, Mn, Mo, Co, Cr, I, F.

Aminokwasy i Białka

Budowa aminokwasów

  • Kwasy organiczne zawierające grupę aminową (NH2-NH_2) i karboksylową (COOH-COOH) przy węglu α\alpha.
  • Węgiel α\alpha jest asymetryczny (chiralny), co tworzy enancjomery DD i LL. Białka budują wyłącznie Lα-aminokwasyL-\alpha\text{-aminokwasy}.
  • Wyjątki: Glicyna (brak chiralności), Treonina i Izoleucyna (dodatkowe centrum chiralne).
  • Punkt izoelektryczny (pIpI): pH, przy którym ładunek wypadkowy cząsteczki jest równy 00 (jon obojnaczy).

Klasyfikacja i funkcje aminokwasów

  • W przyrodzie występuje ok. 300300 aminokwasów, ale białka buduje tylko 2020 (kodowane w DNADNA).
  • Grupy: alifatyczne, siarkowe, aromatyczne, obojętne, kwasowe (ujemne w pH fizjologicznym), zasadowe (dodatnie w pH fizjologicznym), cykliczne, hydroksyaminokwasy.
  • Inne aminokwasy w białkach: Selenocysteina (21.21\text{.} aminokwas, zamiast SS ma SeSe), Hydroksyprolina i Hydroksylizyna (kolagen).
  • Aminokwasy niebiałkowe: GABAGABA (neuroprzekaźnik), Cytrulina i Ornityna (cykl mocznikowy), kwas D-glutaminowyD\text{-glutaminowy}.
  • Podział żywieniowy:     * Egzogenne: organizm ich nie syntetyzuje (u zwierząt np. Arginina, Histydyna). Tauryna jest bezwzględnie egzogenna dla kotów (jej brak prowadzi do ślepoty).

Struktura białek

  • Wiązanie peptydowe: kowalencyjne, płaskie, sztywne, o charakterze częściowo podwójnym. Długość: 0,132nm0,132\,nm. Brak rotacji.
  • Poziomy organizacji:     1. I-rzędowa: sekwencja aminokwasów (wiązania peptydowe).     2. II-rzędowa: lokalne ułożenie łańcucha (alfa-helisa – prawoskrętna, beta-harmonijka – równoległa i antyrównoległa, beta-zwrot). Stabilizowana wyłącznie wiązaniami wodorowymi.     3. III-rzędowa: ostateczna konformacja przestrzenna. Stabilizowana przez mostki disiarczkowe (kowalencyjne) oraz oddziaływania hydrofobowe, jonowe i van der Waalsa.     4. IV-rzędowa: dotyczy białek oligomerycznych (kilka łańcuchów, np. hemoglobina).
  • Denaturacja: zniszczenie struktur II, III i IV rzędu przy zachowaniu struktury I-rzędowej. Nieodwracalna utrata funkcji biologicznej. Wywoływana przez temperaturę (>4050C> 40-50^{\circ}C), mocne kwasy/zasady, metale ciężkie.

Enzymy

Mechanizm działania

  • Enzymy to biologiczne katalizatory (białka lub RNARNA - rybozymy).
  • Sposób działania: zwiększają prawdopodobieństwo zderzenia substratów, stabilizują stan przejściowy, obniżają energię aktywacji ($\Delta G$). Przyspieszają reakcje co najmniej milion razy.
  • Centrum aktywne: specyficzna szczelina stanowiąca mały fragment białka, gdzie wiąże się substrat.
  • Specyficzność: absolutna (jeden substrat) lub grupowa (typ reakcji).

Budowa i klasy

  • Holoenzym = Apoenzym (białko) + Kofaktor.
  • Kofaktory:     * Koenzymy: luźno związane (np. NAD+,FADNAD^{+}, FAD).     * Grupa prostetyczna: trwale związana kowalencyjnie.
  • Klasyfikacja (numeracja stała ECEC):     1. Oksydoreduktazy (utlenianie/redukcja).     2. Transferazy (przenoszenie grup).     3. Hydrolazy (rozrywanie z udziałem H2OH_2O).     4. Liazy (rozrywanie bez udziału H2OH_2O).     5. Izomerazy (zmiana położenia grup w cząsteczce).     6. Ligazy (tworzenie wiązań).     7. Translokazy (ruch przez błony).

Kinetyka i regulacja

  • Równanie Michaelisa-Menten: Opisuje zależność szybkości (VV) od stężenia substratu ([S][S]).
  • Stała Michaelisa (KMK_M): stężenie substratu, przy którym V=1/2VmaxV = 1/2 V_{max}. Odwrotnie proporcjonalna do powinowactwa enzymu do substratu.
  • Inhibicja:     * Kompetycyjna: inhibitor podobny do substratu, wiąże się w centrum aktywnym. VmaxV_{max} bez zmian, KMK_M rośnie.     * Niekompetycyjna: wiąże się poza centrum aktywnym. VmaxV_{max} maleje, KMK_M bez zmian.
  • Enzymy allosteryczne: budowa oligomeryczna, krzywa o kształcie sigmoidalnym, wykazują kooperatywność.

Węglowodany i ich Metabolizm

Klasyfikacja cukrów

  • Monosacharydy (Aldozy i Ketozy): Triozy, Tetrozy, Pentozy, Heksozy. W roztworach tworzą pierścienie (piranozy, furanozy) i anomery (alfa, beta).
  • Disacharydy: Sacharoza (alfa-1,2), Laktoza (beta-1,4), Maltoza (alfa-1,4).
  • Polisacharydy:     * Skrobia: zapasowa u roślin (Amyloza – prosta, Amylopektyna – rozgałęziona wiązaniami alfa-1,6).     * Glikogen: zapasowy u zwierząt, bardziej rozgałęziony niż amylopektyna.     * Celuloza: strukturalna u roślin (wiązania beta-1,4 – długie, proste włókna).

Glikoliza

  • Lokalizacja: cytoplazma. Cel: przekształcenie 11 cząsteczki glukozy w 22 cząsteczki pirogronianu.
  • Bilans netto: 2ATP2\,ATP i 2NADH2\,NADH.
  • Kluczowe punkty kontrolne: Heksokinaza (1.1\text{.} reakcja), Fosfofruktokinaza (3.3\text{.} reakcja), Kinaza pirogronianowa (10.10\text{.} reakcja).
  • Warunki beztlenowe: regeneracja NAD+NAD^{+} poprzez fermentację mleczanową (redukcja do mleczanu – mięśnie, erytrocyty) lub alkoholową (drożdże).

Inne szlaki metaboliczne

  • Szlak pentozofosforanowy: dostarcza NADPHNADPH (do biosyntez) i Rybozo-5-fosforan (do nukleotydów).
  • Glikogenogeneza (synteza): inicjowana przez białko glikogeninę. Kluczowy enzym: syntaza glikogenowa.
  • Glikogenoliza (rozpad): kluczowy enzym: fosforylaza glikogenowa. Produktem w mięśniach jest glukozo-6-fosforan, a w wątrobie wolna glukoza (dzięki glukozo-6-fofatazie).
  • Glukoneogeneza: synteza glukozy z mleczanu, aminokwasów (alanina), glicerolu lub propionianu (u przeżuwaczy). Wymaga nakładu 4ATP4\,ATP i 2GTP2\,GTP.
  • Regulacja hormonalna: Insulina (stymuluje syntezę glikogenu i glikolizę), Glukagon i Adrenalina (stymulują rozpad glikogenu i glukoneogenezę).

Kwasy Nukleinowe i Ekspresja Genów

Budowa kwasów nukleinowych

  • Nukleotyd = zasada azotowa (puryna: A,GA, G; pirymidyna: C,T,UC, T, U) + cukier + grupa fosforanowa.
  • DNADNA: dwuniciowa helisa, antyrównoległa (535'\rightarrow 3' i 353'\rightarrow 5'). Zasady łączą się komplementarnie (A=TA=T: 22 wiązania, GCG\equiv C: 33 wiązania).
  • RNARNA: zazwyczaj jednoniciowy (mRNAmRNA, rRNArRNA, tRNAtRNA).

Replikacja i Transkrypcja

  • Replikacja: semikonserwatywna. Helikaza rozrywa helisę, polimeraza DNADNA syntetyzuje nową nić w kierunku 535'\rightarrow 3'. Nić opóźniona powstaje w postaci fragmentów Okazaki.
  • Transkrypcja: przepisywanie DNADNA na RNARNA przez polimerazę RNARNA. Promotor sygnałem startu. Modyfikacje posttranskrypcyjne: cap (55'), ogon poli(A) (33'), splicing (usuwanie intronów).

Translacja

  • Odkodowanie informacji z mRNAmRNA na białko.
  • Kodon START: AUGAUG (Metionina). Kodony STOP: UAA,UAG,UGAUAA, UAG, UGA.
  • Etapy: Inicjacja, Elongacja, Terminacja. Wymaga tRNAtRNA (adaptor) i rybosomów.
  • Modyfikacje potranslacyjne: proteoliza, glikozylacja, fosforylacja (regulacja aktywności).

Metabolizm i zaburzenia

  • Produkty trawienia: zasady azotowe, cukry, fosforany. Końcowy produkt rozpadu puryn: kwas moczowy (24mg/dl2-4\,mg/dl).
  • Zaburzenia:     * DNA moczanowa: krystalizacja kwasu moczowego w stawach.     * Ksantynuria: niedobór oksydazy ksantynowej.     * Acyduria orotanowa: niedobór w biosyntezie pirymidyn, prowadzi do niedokrwistości.

Lipidy

Klasyfikacja i budowa

  • Tłuszcze proste: Estry glicerolu i kwasów tłuszczowych (triglicerydy) lub woski (alkohole długołańcuchowe).
  • Kwasy tłuszczowe: Nasycone (stałe, np. palmitynowy C16:0C16:0) i Nienasycone (płynne, wiązania ciscis). NNKTNNKT: kwas linolowy i linolenowy (Omega-33 i 66).
  • Tłuszcze złożone: Fosfolipidy (lecytyny), Glikolipidy, Sfingolipidy.
  • Związki tłuszczopodobne: Steroidy (cholesterol – prekursor witaminy D3D_3, hormonów i kwasów żółciowych), Karotenoidy.

Trawienie i transport

  • Zaczyna się w żołądku (lipaza kwasostabilna), główna faza w dwunastnicy.
  • Emulsyfikacja: wymuszona przez sole żółciowe (detergenty). Powstają micele mieszane.
  • Enzymy trzustkowe: lipaza trzustkowa, kolipaza, fosfolipaza A2A2, esteraza cholesterolowa.
  • Transport: Chylomikrony (największe lipoproteiny, 90%90\% triglicerydów) transportują lipidy przez limfę do krwi. Klasy lipoprotein: VLDL,IDL,LDLVLDL, IDL, LDL (–zły–), HDLHDL (–dobry–).

Metabolizm kwasów tłuszczowych

  • Główne źródło energii (z wyjątkiem erytrocytów i komórek nerwowych).
  • Beta-oksydacja: zachodzi w mitochondrium. Skracanie łańcucha o fragmenty dwuwęglowe (acetyloCoAacetylo-CoA). Wytwarza NADHNADH i FADH2FADH2.
  • Kwasy o nieparzystej liczbie węgla: kończą się jako propionylo-CoA, który wymaga Biotyny (B7B_7) i Kobalaminy (B12B_{12}), aby stać się sukcynylo-CoA i wejść do cyklu Krebsa.
  • Klinika: Niewydolność trzustki (EPIEPI) u psów powoduje steatorrhea (tłuszczowa biegunka) i niedobory witamin A,D,E,KA, D, E, K.