Efektywny rozwój pracowników: Wykład 1 - Dr Łucja Waligóra
Identyfikacja potrzeb rozwojowych
Metody identyfikacji potrzeb rozwojowych pracowników
Analiza kompetencji i umiejętności
Planowanie indywidualnych celów rozwojowych
Model rozpoznawania potrzeb szkoleniowych
Ewolucja roli:
Kiedyś: Pracownik działu szkoleń jako "badacz potrzeb" (zbieranie, analiza, interpretacja danych).
Obecnie: "Dostawca danych" gromadzi informacje i przekazuje je pracownikom do interpretacji.
Zmiana odpowiedzialności:
Menedżerowie liniowi przejmują większą odpowiedzialność.
Dział szkoleń i HR wspierają menedżerów w tych zadaniach.
Ustalanie potrzeb szkoleniowych przez kierowników (Stoner i Wankel)
Cztery procedury:
Ocena efektywności: Porównanie wyników pracy z normami/celami.
Analiza wymagań stanowiska: Sprawdzenie umiejętności/wiedzy w opisach stanowisk.
Analiza organizacyjna: Analiza efektywności organizacji w realizacji celów (identyfikacja odchyleń).
Przegląd zasobów ludzkich: Opisy problemów przez kierowników i pracowników.
Przesłanki ustalania potrzeb szkoleniowych
Konkurencyjność, rozwój techniki i technologii, potrzeby edukacyjne pracowników, zmiany, wzbogacanie pracy, wykorzystanie unikatowej wiedzy, ułatwienie komunikacji, zmniejszenie fluktuacji pracowników, wymogi kodeksu pracy.
Kategorie przesłanek:
Ekonomiczne
Organizacyjne
Subiektywne
Prawne
Konkurencyjność
Dostosowanie do konkurencji wymaga zmian w technice pracy, umiejętnościach i kulturze.
Szkolenie jako inwestycja w wartość ekonomiczną i konkurencyjność na rynku globalnym.
Rozwój techniki i technologii
Ciągłe doskonalenie wiedzy i umiejętności pracowników z powodu postępu technicznego.
Zgodność wymagań stanowisk z kwalifikacjami pracowników.
Potrzeby edukacyjne pracowników
Rozwój kompetencji niezbędnych dla jednostek i organizacji.
Szkolenie dostosowane do współpracy między aktorami procesu edukacyjnego.
Wzbogacanie pracy
Poszerzenie kwalifikacji umożliwia wykonywanie bardziej złożonych zadań i zwiększa wartość oraz zaangażowanie pracownika.
Zmniejszenie fluktuacji pracowników
Szkolenia umożliwiają zdobycie nowych umiejętności i redukują potrzebę zwalniania z powodu braku kwalifikacji.
Unikatowa wiedza
Szkolenia umożliwiają wydobycie i wykorzystanie wiedzy ukrytej, przekształcając ją w wiedzę ogólnodostępną.
Zmiany w organizacji
Dynamika szkoleń związana z koniecznością wprowadzania zmian, co wymaga zaangażowania i wzbogacania wiedzy pracowników.
Wymogi kodeksu pracy
Szkolenia BHP, przeciwpożarowe i stanowiskowe przed przystąpieniem do pracy.
Analiza potrzeb szkoleniowych - w skrócie
Cel: Eliminacja rozbieżności między obecnym a pożądanym stanem w firmie przez szkolenia.
Podmioty: Dział personalny, dział szkoleń, firma szkoleniowa/konsultingowa.
Wymaga współpracy: Kierownictwo, specjaliści od szkoleń, osoby z budżetem, potencjalni uczestnicy.
Zakres:
Standardy efektywności i oczekiwane wyniki.
Luki w kwalifikacjach (awans, rotacja, emerytura).
Utrzymywanie i wzbogacanie umiejętności.
Poprawa wskaźników efektywności przedsiębiorstwa.
Klimat organizacyjny, nowe procedury, urządzenia.
Etapy: Zebranie informacji, ujawnienie problemów, ustalenie przyczyn, podział problemów (wymagające/niewymagające szkoleń), ustalenie priorytetów.
Źródła informacji: Opisy stanowisk, strategie i plany rozwoju, oceny pracownicze, schematy organizacyjne, dokumentacja pracownicza, opinie pracowników,
Dodatkowe źródła: Wywiady, samoocena pracowników, obserwacje, testy umiejętności.
Metody analizy: Analiza planów biznesowych, analiza stanowisk pracy, analiza przeglądów efektów, ankiety szkoleniowe.
Proces analizy
Określenie granic systemu, zbieranie danych (ilościowych i jakościowych), analiza Pareto, poznanie przyczyn problemów, ustalenie hierarchii ważności przyczyn, proponowanie rozwiązań.
Raport końcowy: Przedstawienie rezultatów analizy i działań szkoleniowych w celu poprawy funkcjonowania firmy.
Programy szkoleniowe: Krótkookresowe, średniookresowe i długookresowe kształcenia i rozwoju personelu.
Ważność analizy: Zgodność z strategią organizacji i personalną.
Ogólny proces analizy potrzeb szkoleniowych (Boydell i Leary)
Etap 1: Definiowanie granic systemu (dział, sekcja, jednostka organizacyjna, grupa, kategoria pracowników, proces), tworzenie schematu procesu, ponowne definiowanie granic, tworzenie szczegółowego schematu.
Etap 2: Zebranie danych (ilościowych i jakościowych), analiza Pareto.
Etap 3: Analiza danych za pomocą wykresów kontrolnych (dane liczbowe).
Etap 4: Poznanie przyczyn problemów (schemat przyczynowo-skutkowy, obserwacja, burza mózgów).
Etap 5: Ustalenie hierarchii ważności przyczyn (np. technika grupy nominalnej).
Etap 6: Proponowanie rozwiązań i ustalenie hierarchii ważności.
Identyfikacja potrzeb rozwojowych - Kluczowy proces
Analiza stanu obecnego: Analiza obecnych umiejętności i kompetencji w zespole, określenie kluczowych umiejętności dla skuteczności.
Rozmowy rozwojowe: Systematyczne rozmowy indywidualne z pracownikami (długoterminowe cele zawodowe, identyfikacja obszarów rozwoju).
Ocena wyników i wydajności: Analiza wyników i ogólnej wydajności w kontekście celów organizacyjnych (identyfikacja obszarów do ulepszenia).
Feedback od zespołu: Gromadzenie opinii od członków zespołu dotyczących umiejętności i kompetencji (regularne sesje feedbackowe).
Monitorowanie trendów branżowych: Stałe monitorowanie zmian i nowości w branży (identyfikacja kluczowych umiejętności i wiedzy w przyszłości).
Samodzielna refleksja: Wspieranie pracowników w samodzielnej refleksji nad umiejętnościami i osiągnięciami (kreowanie kultury organizacyjnej zachęcającej do rozwoju).
Zarządzanie projektami: Przydzielanie projektów wymagających rozwinięcia konkretnych umiejętności (monitorowanie postępów i zbieranie wniosków).
Badania wyników szkoleń: Analizowanie wyników szkoleń i programów rozwojowych (dostosowywanie przyszłych szkoleń do potrzeb).
Ścieżki kariery: Regularne dyskusje na temat ścieżek kariery z pracownikami (określanie umiejętności wymaganych do awansu i proponowanie działań rozwojowych).
Badanie konkurencyjności: Analiza umiejętności wymaganych na rynku pracy (porównywanie z aktualnymi kompetencjami pracowników, wdrażanie działań utrzymujących konkurencyjność).
Analiza potrzeb szkoleniowych na trzech poziomach
*Serafin K. (2011)
Poziom Organizacji
Analiza globalnych aspektów efektywności i strategii firmy.
Skupia się na: standardach efektywności i oczekiwanych wynikach, planach biznesowych i planach dotyczących zasobów ludzkich, strategiach i planach rozwoju organizacji.Cel: Identyfikacja obszarów, w których szkolenia przyczyniają się do osiągnięcia celów organizacyjnych.
Poziom Stanowiska Pracy - Poziom Zawodowy
Koncentracja na specyfice stanowisk pracy i potrzebach związanych z daną grupą zawodową.
Obejmuje: analizę stanowisk pracy (zadania, obowiązki, kwalifikacje, umiejętności), oceny efektów pracy (słabe i mocne strony), wyszczególnienie luki w kwalifikacjach (awans, rotacja, zmiany).
Poziom Pracownika - Poziom Indywidualny:
Skupienie na potrzebach i umiejętnościach konkretnego pracownika.
Obejmuje: indywidualne oceny pracownika i jego wyniki, umiejętności, które pracownik chce rozwijać, własne cele zawodowe i aspiracje.Cel: Dostosowanie szkoleń do indywidualnych potrzeb pracowników.
Koordynacja Analizy na Wszystkich Poziomach
Holistyczne spojrzenie na potrzeby szkoleniowe w organizacji.
Informacje z poziomu organizacji pomagają dostosować programy szkoleniowe do celów firmy.
Analiza stanowisk pracy precyzuje potrzeby grup zawodowych.
Indywidualna analiza pracowników pozwala dostosować szkolenia do ich unikalnych umiejętności i celów.
Trzy Poziomy Potrzeb (Łaguna, 2004)
Poziomy efektywności: Wdrażanie, doskonalenie, wprowadzanie innowacji.
Analiza: Powinna uwzględniać potrzeby szkoleniowe pracowników, grup i całej firmy.
Wdrażanie (P1):
Opis: Skuteczne wprowadzanie pracowników do organizacji, stanowisk pracy i procesów.
Metody: Programy onboardingowe, szkolenia wprowadzające w procedury, orientacja kulturowa i organizacyjna.
Potrzeby: Szybkie przystosowanie się do nowego środowiska, zrozumienie misji, wizji i wartości firmy, nabycie podstawowych umiejętności.
Doskonalenie (P2):
Opis: Rozwijanie i doskonalenie umiejętności oraz efektywności pracy na obecnych stanowiskach.
Metody: Kursy doskonalące umiejętności zawodowe, szkolenia podnoszące efektywność, programy rozwoju kariery.
Potrzeby: Doskonalenie specyficznych umiejętności zawodowych, rozwój umiejętności interpersonalnych i komunikacyjnych, planowanie kariery i samorozwój.Wprowadzanie Innowacji (P3):
Opis: Adaptacja do zmian i wprowadzanie innowacji.
Metody: Szkolenia z kreatywności i innowacyjności, zarządzanie zmianą i adaptacja do nowych technologii, rozwój przywództwa i umiejętności przewidywania trendów.
Potrzeby: Elastyczność i otwartość na zmiany, umiejętność współpracy nad nowymi pomysłami, kształtowanie liderów inspirujących do innowacyjności.
Macierz identyfikacji potrzeb szkoleniowych (Pocztowski, 2007)

Źródła informacji o potrzebach szkoleniowych
Poziom Organizacji
Obroty, zysk, misja, wizja, strategia organizacji, prośby kierownictwa o szkolenia, wskaźniki efektywności działania, reklamacje klientów, charakterystyka organizacji (wydajność, rotacja, choroby, absencja, wypadki), struktura, katalog umiejętności, harmonogram pracy, kontrola jakości, biznesplan, opinie odchodzących pracowników.
Poziom Zespołu Pracowników
Normy jakości, wydajności pracy, jakość wykonania pracy, proces pracy, struktura zespołu, absencja, liczba wypadków, pochwały, osiągnięcia, nagrody, kary, plany karier, profil osobowy wzorcowego pracownika.
Poziom Pracownika
Prośby pracownika o szkolenie, poziom wiedzy i umiejętności, wyniki ocen okresowych, skargi klientów, współpracownicy, przełożeni, kierownicy wyższego szczebla, stosunki międzyludzkie.
Korzyści - Badanie potrzeb rozwoju pracownika
Poznanie potrzeb i oczekiwań szkoleniowych pracowników.
Poszerzenie świadomości mocnych i słabych stron organizacji i jej pracowników.
Zdiagnozowanie obszarów do poprawy.
Inicjowanie zmian w poziomie kompetencji (postaw, wiedzy i umiejętności) pracowników.
Lepsze dopasowanie programów doradczych i szkoleniowych.
Przeprowadzanie projektów opartych o coaching i mentoring.
Stwarzanie indywidualnych ścieżek rozwoju pracowników.
Wybranie osób do zespołu kadry rezerwowej.
Budowanie zespołów projektowych.
Wzrost motywacji do podejmowania konstruktywnych działań rozwojowych.
Wsparcie w zaplanowaniu zmian w organizacji niwelujących "wąskie gardła".
Stworzenie systemu wartości i uniwersalnego systemu działania w zakresie rozwoju pracowników.
Poczucie zadowolenia z dobrze zainwestowanych budżetów na rozwój i szkolenie pracowników.
Większe zadowolenie pracowników z doboru działań rozwojowych.
Szkolenia pracowników – aspekty prawne
Zmiany w Kodeksie Pracy (ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r.) wynikają z wdrożenia dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady (UE):
2019/1152 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie przejrzystych i przewidywalnych warunków pracy w UE.
2019/1158 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym rodziców i opiekunów.
Dyrektywa 2019/1152 – o szkoleniach
Wdrożenie art. 13 dyrektywy 2019/1152: Państwa członkowskie zapewniają, że jeśli pracodawca jest zobowiązany do zapewnienia szkolenia dla celów wykonywania pracy, szkolenie takie:
Jest zapewnione pracownikowi nieodpłatnie.
Liczy się jako czas pracy.
Odbywa się w godzinach pracy (w miarę możliwości).
Szkolenia BHP
Cel: Przekazanie wiedzy związanej z bezpieczeństwem i higieną pracy (prawidłowe przygotowanie stanowiska, używanie środków ochrony osobistej, unikanie niebezpiecznych sytuacji, reagowanie w przypadku zagrożenia).
Obowiązek: Regularne kursy dla wszystkich pracowników i pracodawców (wyjątek: ważne szkolenie na tym samym stanowisku z innego miejsca).
Okresowe szkolenia BHP – najważniejsze rodzaje
Dla pracodawców i osób na stanowiskach kierowniczych.
Dla pracowników zatrudnionych na stanowiskach robotniczych.
Dla inżynierów oraz techników.
Dla osób zatrudnionych na stanowiskach biurowych i w administracji.
Dla osób pracujących w tzw. służbie BHP.
Mogą mieć formę kursu, seminarium lub samokształcenia (online), za wyjątkiem zajęć dla robotników (bezpośrednio na stanowiskach).
Każdy kurs kończy się egzaminem (pozytywny wynik = zaświadczenie, odpis w aktach).
Co ile lat robi się szkolenie okresowe BHP?
Kadra robotnicza: co 3 lata.
Przedsiębiorcy, kierownicy, inżynieryjno-techniczni, służba BHP: co 5 lat.
Pracownicy administracyjno-biurowi: co 6 lat.
Pierwsze szkolenie okresowe: Do 12 miesięcy od przyjęcia pracownika (kadra kierownicza: 6 miesięcy).
Szkolenie pracownika w dniu wolnym
Czas pracy: Okres, w którym pracownik pozostaje do dyspozycji pracodawcy (art. 128 § 1 Kodeksu pracy).
Obowiązek udziału w szkoleniach podnoszących kwalifikacje zawodowe (art. 100).
Brak precyzyjnych regulacji w Kodeksie pracy.
Wliczanie czasu szkoleń do czasu pracy powinno zależeć od polecenia i charakteru szkolenia.
Szkolenia dobrowolne a rekompensata
Brak rekompensaty, jeśli szkolenie jest dobrowolne i nie wynika z obowiązku pracy.
Obowiązkowe szkolenie w dniu wolnym: Czas może być uznany za pracę w godzinach nadliczbowych (dzień wolny lub wynagrodzenie z dodatkiem).
Kadra kierownicza: Może mieć wpływ na uprawnienia związane z wynagrodzeniem za czas szkolenia.
Analiza kompetencji i umiejętności
Związana z obszarem funkcjonalnym i behawioralnym (ustalenie niezbędnych kompetencji na stanowisku).
Techniki:
Zasięganie opinii ekspertów (ogólna, mało efektywna metoda).
Rozmowa ustrukturyzowana (określenie pozytywnych/negatywnych wskaźników zachowania).
Warsztaty (osoby z wiedzą specjalistyczną/doświadczeniem, określenie kluczowych kompetencji organizacji).
Analiza funkcjonalna (opis kluczowego celu zawodu, określenie strategicznych funkcji).
Technika wydarzeń krytycznych (określenie kompetencji na podstawie analizy rzeczywistych zdarzeń).
Co to są kompetencje zawodowe?
Wiedza, umiejętności, postawy, zdolności, predyspozycje osobowościowe, psychospołeczne i poznawcze.
Umożliwiają realizację zadań zawodowych na wymaganym poziomie.
Wyznaczniki behawioralne: Specyficzne dla kompetencji zachowania, które można zaobserwować i zmierzyć.
Mierniki: Kryteria oceny występowania zachowania.
Stopnie spełnienia: Poziom przyswojenia kompetencji na podstawie analizy wyznaczników behawioralnych.
Skupiska kompetencji: Umiejętności kierownicze, zdolności interpersonalne, profil kompetencyjny.
Model kompetencji a profil kompetencyjny
Zestaw kompetencji obowiązujących w całej firmie lub jej części, niezbędnych do sukcesu (wsparcie strategii i spójności kultury organizacyjnej).
Profil kompetencyjny:
Zdefiniowany zakres wiedzy, umiejętności i postawy, niezbędnych do efektywnej realizacji zadań na danym stanowisku (4-12 kompetencji).
Zarządzanie kompetencjami
Proces pomagający w osiąganiu celów pracowników, działów i organizacji (modele/profile kompetencyjne).
Podział kompetencji ze względu na zakres zadań
Kompetencje społeczne: Wpływają na budowanie relacji z innymi ludźmi (skuteczność współpracy, komunikacji).
Kompetencje osobiste: Związane z indywidualnym sposobem realizacji zadań (jakość wykonywanych zadań, szybkość, zaangażowanie).
Kompetencje menedżerskie: Związane z zarządzaniem pracownikami i organizacjami (kierowanie, organizacja pracy, aspekty strategiczne).
Kompetencje zawodowe: Związane ze specjalistycznymi zadaniami dla danej grupy zawodowej (wiedza, umiejętności).
Kompetencje zawodowe
Stałe doskonalenie umiejętności i poszerzanie wiedzy.
Umiejętność przyswajania wiedzy i wykorzystania jej w praktyce.
Wyznaczniki: Szybkie przyswajanie wiedzy, zdobywanie doświadczenia, efektywne wykorzystanie wiedzy, plan rozwoju zawodowego.
Mierniki: Przyswajanie wiedzy, zdobywanie doświadczenia, wykorzystywanie wiedzy, plan rozwoju zawodowego.
Stopniowanie kompetencji: Poziomy A, B, C (zakres zainteresowania, regularność stosowania, tworzenie rozwiązań, uczenie się, otwartość na doświadczenia).
Ocena kompetencji
Trzy stopniowa skala:
Poziom A - stosowana nieregularnie, spełnia wymagania częściowo, wymaga zdecydowanego doskonalenia
Poziom B - stosowana regularnie, choć czasem występują odstępstwa, spełnia wymagania na poziomie oczekiwań, wymaga doskonalenia
Poziom C - stosowana regularnie, spełnia wymagania zdecydowanie powyżej oczekiwań, wzorzec do naśladowania, autorytet w swojej dziedzinie, wymaga wzmacniania i podtrzymywania.
Skala rozwoju kompetencji
A1: Brak pożądanych zachowań, błędy, nieumiejętność poradzenia sobie z zadaniami.
B2: Podejmowanie prób, błędy.
C3: Samodzielność, poprawne wykonywanie większości zadań, problemy z trudniejszymi zadaniami.
D4: Sprawna realizacja większości zadań, radzenie sobie z trudnymi zadaniami, wskazywanie i tłumaczenie oczekiwanych zachowań.
E5: Doskonałe wykonanie, twórcze podejście, wyznaczanie trendów
Poziomy kompetencji
A (1): Brak kompetencji (brak zachowań lub istotne błędy).
B (2): Poziom uczenia się (podstawowe przyswojenie, błędy, wymaga wsparcia).
C (3): Poziom dobry (samodzielna realizacja typowych zadań).
D (4): Poziom bardzo dobry (realizacja nietypowych zadań, wsparcie innych).
E (5): Poziom eksperta (tworzenie strategii i rozwiązań).
Przykład skali dla kompetencji: Podejmowanie decyzji

Wzór karty opisu stanowiska
I. Dane identyfikacyjne stanowiska: Nazwa stanowiska, Symbol stanowiska pracy, Nazwa podstawowej jednostki organizacyjnej, Nazwa jednostki organizacyjnej administracji.
II. Cel istnienia stanowiska pracy.
**III. Organizacyjny obszar pracy stanowiska: Podległość bezpośrednia/pośrednia stanowiska, Nadzór bezpośredni/pośredni stanowiska, Stanowisko zastępuje/zastępowane przez.
IV. Obszar celów i zadań: Zadania, Czynności niezbędne do realizacji zadań, Samodzielność.
V. Dodatkowe uprawnienia.
VI. Kontakty służbowe i reprezentowanie: Kontakty wewnątrz uczelni/z organizacjami zewnętrznymi.
VII. Zakres odpowiedzialności: Rodzaj odpowiedzialności, Zakres odpowiedzialności.
VIII. Stopień złożoności i trudności pracy.
**IX. Wymagania kompetencyjne: Kompetencje niezbędne/pożądane (A, B, C), Poziom/Kierunek wykształcenia, Szkolenia, Znajomość języków, Wiedza specjalistyczna, Umiejętności, Cechy osobowości.
X. Wymagane doświadczenie zawodowe: Rodzaj doświadczenia, Długość w m-cach lub latach.
XI. Informacje uzupełniające: Sporządził opis, data sporządzenia opisu, zatwierdził opis, zapoznał się.
Narzędzia weryfikacji kompetencji
Wywiad kompetencyjny: Pytania o obowiązki, wyzwania, trudności, osiągnięcia, kryteria oceny pracy.
Zadanie symulacyjne: Ocena behawioralna w sytuacjach analogicznych do obowiązków na stanowisku (obserwacja, notowanie, klasyfikacja i ocena zachowań).
Warunki skutecznego wdrożenia aktywności rozwojowych
Jasne określenie rozwijanych obszarów (2-3 obszary).
Określenie czasu przeznaczonego na plan rozwojowy.
Określenie aktywności wspierających rozwój.
Zdefiniowanie miar/wskaźników postępów rozwojowych.
Modele kompetencyjne
Ramy lub zestawy umiejętności, wiedzy, cech i zachowań istotnych w danym kontekście organizacyjnym/zawodowym.
Służą do identyfikacji, rozwijania i oceniania kompetencji pracowników.
Ogólne (umiejętności miękkie) lub specyficzne (dla określonych dziedzin/branż).
Przykłady:
Model kompetencyjny zarządzania (przywództwo, komunikacja, planowanie, organizacja, umiejętności decyzyjne, interpersonalne).
Model kompetencyjny przywództwa (motywowanie zespołu, podejmowanie decyzji, zarządzanie konfliktami, rozwijanie wizji).
Model kompetencyjny miękkich umiejętności (komunikacja interpersonalna, rozwiązywanie problemów, kreatywność, praca zespołowa, zarządzanie stresem).
Model kompetencyjny technicznych umiejętności (programowanie, obsługa narzędzi i technologii, korzystanie z oprogramowania).
Model kompetencyjny obszaru sprzedaży (budowanie relacji z klientem, negocjacje, zarządzanie czasem, prezentacje).
Model kompetencyjny obszaru obsługi klienta (empatia, cierpliwość, rozwiązywanie problemów, komunikacja).
Model kompetencyjny zarządzania projektem (planowanie, monitorowanie, zarządzanie zespołem).
Model kompetencyjny McKinseya (umiejętności liderów).
Model kompetencyjny EFQM (doskonalenie jakości i zarządzanie procesami).
Model kompetencyjny Project Management Institute (PMI).
Model kompetencyjny zawodów medycznych.
Model kompetencyjny nauczyciela.
Model kompetencyjny informatyka.
Model kompetencyjny zrównoważonego rozwoju.
Model kompetencyjny startupów
Model MBTI (Myers-Briggs Type Indicator)
Katharine Cook Briggs i jej córka zainspirowane teorią C.G. Junga.
8 głównych typów w parach:
Ekstrawersja (E) vs. Introwersja (I)
Ekstrawertycy: Energia z działania, otwarci, aktywni społecznie.
Introwertycy: Samotność, zamknięci, skupieni na wewnętrznym świecie.
Sensoryczność (S) vs. Intuicyjność (N)
Zmysłowi: Fakty, szczegóły, rzeczywistość obecna.
Intuicyjni: Wzorce, przyszłość, abstrakcja, nowatorskie rozwiązania.
Myślenie (T) vs. Odczuwanie (F)
Myśliciele: Logika, fakty, analiza.
Osoby opierające się na uczuciach: Wartości osobiste, emocjonalne zaangażowanie.
Racjonalność (J) vs. Irracjonalność (P)
Racjonalni: Planowanie, organizacja, kontrola.
Irracjonalni: Elastyczność, otwartość.
MBTI nie wartościuje typów (16 typów); stosowany w rekrutacji i określaniu preferencji zawodowych.
Współczesna typologia ID16 (lokalne warunki biznesowe jak "strateg", "mentor", "dyrektor").
Model MBTI dostarcza narzędzia do zrozumienia różnic w osobowościach, co może być użyteczne w kontekście zawodowym.
Typy osobowości zawodowych Hollanda - RIASEC
Realistyczny: (Manualne, mechaniczne, techniczne): Kompetencje mechaniczne i sprawność fizyczna; nietowarzyski, bezpośredni, uparty.
Badawczy: (Naukowe, analityczne, matematyczne): Zdolności intelektualne, analityczne i naukowe; analityczny, niezależny, introspektywny.
Artystyczny: (Ekspresyjny, oryginalny, intuicyjny): Zdolności artystyczne; intuicyjny, niekonformistyczny, niezależny