Wykład 1 - Co to jest kultura i jak ją filozoficznie badać?
Data: 26 lutego 2026 r.
Główne podejście: odwołanie do filozofii współczesnej oraz semiotyki kultury.
Wymagania: zaliczenie ćwiczeń, zdanie egzaminu ustnego (wylosowane trzy zagadnienia z podanej listy).
Materiał narasta, ważne jest bieżące śledzenie.
Literatura: U.M. Żegleń, "Wprowadzenie do semiotyki teoretycznej i semiotyki kultury".
Etymologia pojęcia kultura
Pochodzenie terminu: cultura od colere - oznaczające pielęgnowanie, początkowo rozumiane jako uprawa roli.
Sens metaforyczny pojawia się we wczesnych czasach, w starożytności.
Cyceron w "Rozprawach Tuskulaskich" omawia kulturę dusz (cultura animi) jako duchowe predyspozycje człowieka.
W nowożytności wprowadzono równoległe terminy:
Cywilizacja - używane w kręgu frankofońskim.
Kultura - zadomowione w obszarze germańskim.
Obecnie brak jednej definicji kultury, istnieje wiele grupowań.
Typy definicji kultury
Alfred Kroeber i Clyde Kluckhohn wymieniają 164 definicje kultury, które można grupować w kilku typach:
Opisowo-wyliczające: Zawierają obszary należące do kultury, ale mogą być niejasne, np. definicja Edwarda Tylora:
Kultura to:
> „złożona całość, która obejmuje wiedzę, wierzenia, sztukę, moralność, prawa, obyczaje oraz inne zdolności i nawyki nabyte przez ludzi jako członków społeczeństwa.”Historyczne: Podkreślają tradycję i dziedzictwo, np. Johann Gottfried Herder:
Kulturę opisuje jako:
> „Ogniwa łańcucha kultury i oświecenia obejmują całą ziemię.”Normatywne: Ocena kultur i ludzi, np. Matthew Arnold twierdzi, że:
Kultura to:
> „wszystko najlepsze, co zostało pomyślane i zrobione na świecie, przeciwieństwo motłochu i prymitywizmu.”Psychologiczne: Mechanizmy psychiczne jako aparat przystosowawczy.
Strukturalistyczne: Próba objęcia całości, pytanie o źródła kultury.
Definicje całościowe - mogą próbować całościowego ujęcia.
Odrzucenie ustaleń definicyjnych
Ustalenie jasnych definicji kultury jest trudne.
Niemożliwe jest oddzielenie aspektów badań (filozofia, etnologia, kulturoznawstwo).
A. Mencwel w "Wyobraźni antropologicznej" pisze:
> „Jedność tę wyznacza wspólna świadomość, iż wiedza o kulturze, niezależnie od nazwy, nie jest ponad czy poza kulturą.”
Rozumienie kultury jest dynamiczne, traktowana jako:
Działanie (energeia) - Sposób ludzkiego zachowania przetwarzania świata.
Często utożsamiana z modyfikowaniem natury; człowiek przystosowuje się do przyrody, tworząc kulturę naturalną.
Kultura jako uzdolnienie i działanie
Należy do jednostek, potem grup i społeczności.
Kultura obejmuje działania uznawane za wartościowe i sprzyja naturalnym uzdolnieniom.
> „Kultura jest więc rozumiana jako rozwój człowieka i jego predyspozycji.”
Ujęcie społeczne podkreśla interakcję z innymi ludźmi jako podstawę kultury.
Definicja naturalistyczna (Malinowski): Kultura jako instrument adaptacji do przyrody.
Rozumienie kultury:
Statyczne dzieło (ergon) - Wynik działalności człowieka w formie dóbr kulturowych.
Subiektywne - Stan istnienia człowieka poprzez wychowanie i normy.
Obiektywne i idealistyczne - Rzeczywistość sui generis, wyższy poziom rozwoju ludzkości, np. idei ponadindywidualnych (superorganizm).
Dziedzictwo kulturowe
Kultura jako bogate dziedzictwo wspólne dla grup społecznych:
Przykład: cywilizacja śródziemnomorska, wszelkie dowody wytwórczości technicznej, myślowej (np. twierdzenia matematyczne).
Podłoże historyczne według Kazimierza Dobrowolskiego w "Studiach z pogranicza historii i socjologii" (1967):
„Podłoże historyczne obejmuje całokształt wszystkich wytworów kulturowych…”
To, co wywiera wpływ na zachowania generacji współczesnych.
Kultura-cywilizacja
Często są mylone jako tożsame terminologicznie:
Kultura - Tradycja niemiecka, cywilizacja - Tradycja francuska.
Cykliści kultury i cywilizacji: cywilizacja jako wyższy stopień kultury.
Stefan Czarnowski definiuje:
Trzy stopnie:
Pierwotność
Barbarzyństwo
Cywilizacja
Ostrzeżenie przed etnocentryzmem.
Cywilizacja i kultura współistnieją jako odmienne porządki wartości; cywilizacja może zagrażać kulturze:
Karl Jaspers wyłącza technikę, gospodarkę i ustroje z kultury, widząc w cywilizacji multikulturalne całości.
Semiotyka kultury
Semiotyka jako nauka o znakach:
Różne interpretacje semiotyki, np. jako teoria kultury (Umberto Eco nazywa ją semiotyką generalną).
Koncepcja Szkoły w Tartu, traktująca kulturę jako całość o znakach.
Badania semiotyczne
Proces semiozy, definiowany jako:
Akt komunikacji przez znak, składający się z:
Nadawca - człowiek lub maszyna.
Odbiorca - adresat komunikatu.
Komunikat - materialny znak (np. dźwięk).
Sygnifikat - idea odnosząca się do rzeczywistości.
Denotat - rzeczywistość pozasemiotyczna.
Kanał - środek przekazu komunikatu.
Konwencja/Tradycja - baza, na której znak odnosi się do desygnatu.
Typy semioz według Umberto Eco
Sygnałowa - nośnikiem jest sygnał.
Znakowa - nośnikiem jest znak.
Symboliczna - nośnikiem jest symbol.
Zakończenie: nieograniczona semioza jako model kultury jako procesu nieustannej komunikacji z ciągłymi zmianami znaczeń.