Notatki z wykładu Bezpieczeństwo wewnętrzne UE – Wprowadzenie

Bezpieczeństwo Wewnętrzne UE: Wprowadzenie

  • Bezpieczeństwo:

    • Staropolskie: "Bez pieczy" - nie wymagający troski.

    • Łacińskie: "Sine cura" - "securitas".

  • Elementy bezpieczeństwa: obiektywne i subiektywne, zagrożenie.

  • Casus wojny ukraińskiej 2022: brak uzasadnienia dla agresji rosyjskiej, niedoszacowanie oporu ukraińskiego.

  • Definicje:

    • "Negatywne": brak zagrożeń lub ich przezwyciężenie.

    • "Pozytywne": zdolność unikania zagrożeń, kreowanie zdolności.

  • Bezpieczeństwo jako stan i proces: budowa potencjału, minimalizacja zagrożeń.

Kategorie Bezpieczeństwa

  • Militarne: podstawowe dla zbiorowości ludzkich.

    • Zewnętrzne: priorytetowe.

    • Wewnętrzne: historycznie drugie w kolejności.

  • Gospodarcze: finansowe, surowcowe, energetyczne.

    • Przykłady historyczne: kontrola szlaków handlowych, akty nawigacyjne Cromwella, blokada kontynentalna Napoleona, kryzysy naftowe.

  • Aksjologiczne: ideologiczno-religijne.

    • Przykłady historyczne: Rzym wobec chrześcijaństwa, kapitalizm wobec ruchu robotniczego, upadek komunizmu, załamanie rządu w Afganistanie.

  • Wobec aktorów niepaństwowych: organizacje międzynarodowe, korporacje.

    • Globalizacja: zmiana zasad kontroli czynników produkcji.

    • Przykłady: atak Sorosa na funta szterlinga, starcie Facebooka z rządem australijskim.

Władza a Bezpieczeństwo

  • Władza = Przemoc + Wpływ.

  • Przemoc: siła bez uzasadnień (nie musi być fizyczna).

    • Przykłady: mafia, opresywne państwo.

  • Wpływ: uzasadnienia bez siły (odwołanie do wiedzy, autorytetu).

    • Przykłady: opinie ekspertów, presja otoczenia.

  • Władza musi być świadoma i uregulowana normami społecznymi.

Władza i Prawo – Podstawy

  • Prawo: normy chronione przez państwo (kary i przywileje).

    • Obszar pośredni między przemocą a doradztwem.

  • Prawo wewnątrzpaństwowe:

    • Wywodzi się ze zwyczajów i wartości.

    • Reguluje stosunki międzyludzkie i relacje jednostka-państwo.

    • Akceptacja społeczna vs. poparcie władzy (obyczaj/prawo/przymus).

    • Chronione przez hierarchiczny system władzy.

  • Liczba Dunbara – ok. 150 osób: pierwsze systemy prawa tam, gdzie relacje zachodziły między obcymi.

Od Władzy do Prawa

  • Opieka nad niepełnosprawnymi jako kryterium człowieczeństwa.

  • Mechanizmy rozstrzygania sporów przed prawem:

    • Pojedynki (stopniowo delegalizowane).

    • Samosądy.

    • Samopomoc rodowa, sąsiedzka, zawodowa.

  • Paradoks wolności: „wolny = niczyj”.

Prawo Naturalne

  • Prawo wypływa z niezmiennej natury człowieka.

  • Kodeks Hammurabiego: prawo kazuistyczne, przejęcie kar zwyczajowych przez państwo (ograniczenie samosądów).

  • Dekalog Mojżesza: prawo abstrakcyjne, nakaz "prawego rozumu".

    • Prawo natury ma uzasadniać prawa człowieka i jest nadrzędne wobec prawa stanowionego.

    • Kryzys prawa naturalnego w XIX wieku.

Geneza Prawa Rzymskiego

  • 753 p.n.e.: założenie Rzymu.

  • 509 p.n.e.: powołanie republiki (SPQR).

  • 451-449 p.n.e.: Prawo XII tablic.

    • Miało chronić plebejuszy przed patrycjuszami.

    • Wzorce z Aten – demokracja i republikanizm.

  • Prawo rzymskie:

    • "Fas": prawo boskie.

    • "Ius": prawo jako system wartości.

    • "Lex": prawo jako akt suwerena.

  • Oddzielenie prawa publicznego od prywatnego: instrukcja obsługi państwa i zasada własności prywatnej.

Rozkwit Prawa Rzymskiego

  • Duże znaczenie prawników rzymskich.

    • Zasady: lexretrononagitlex retro non agit, lexposterioriderogatlegipriorilex posteriori derogat legi priori, lexspecialisderogatlegigeneralilex specialis derogat legi generali, indubioproreoin dubio pro reo, nemoestiudexincausasuanemo est iudex in causa sua

  • IuspublicerespondendiIus publice respondendi: przywilej nadawany prawnikom rzymskim przez cesarza (od Augusta).

    • Ustalano kierunek orzecznictwa (responsa prudentium).

  • Obywatelstwo rzymskie: przyznawane cudzoziemcom za zasługi, narzędzie korumpowania elit.

  • 130 n.e.: Edykt wieczysty Hadriana – I całościowa kodyfikacja prawa rzymskiego.