Młoda Polska
Młoda Polska – Epoka
Rozpoczęła się w latach 90. XIX wieku i trwała do końca I wojny światowej.
Nazwa "Młoda Polska" pochodzi od czasopisma "Życie" wydawanego w Krakowie, które było ośrodkiem modernizmu.
Analogiczne nazwy w Europie: Młode Niemcy, Młoda Francja; uniwersalne określenie to modernizm. Możliwe również użycie terminu neoromantyzm.
Cechy epoki: okres przemian, pesymizm, trydności, nowatorstwo w sztuce, strefa psychologicznych problemów.
Pojęcia
Dekadentyzm: prąd literacki związany z poczuciem końca stulecia, kryzys wartości moralnych i kulturowych.
Postawa dekadencka: charakteryzująca się przekonaniem o bezsensie działań i przeczuciu zagłady.
Chłopomania: fascynacja wsią i wiejskimi tradycjami, żywotność chłopów postrzegana jako arkadyjska.
Symbolizm: sposób wyrażania myśli i emocji za pomocą symboli; subiektywny odbiór znaczeń.
Impresjonizm: skupienie na ulotnych wrażeniach; prezentacja subiektywnej rzeczywistości poprzez grę świateł.
Ekspresjonizm: bunt wobec klasycznych zasad, przedstawiający silne emocje, deformacje i kontrasty.
Katastrofizm: wizja nieuchronnego upadku cywilizacji, nawiązania do Apokalipsy.
Naturalizm: ukierunkowanie na rzeczywistość, brutalność życia, zjawiska fizyczne i biologiczne.
Secesja: styl architektoniczny i plastyczny, motywy roślinne, płynne linie, unikające prostych kątów.
Filister: przedstawiciel tradycyjnych wartości społecznych.
Fin de siècle: schyłek wieku XIX, związany z przemianami i kryzysami społeczno-kulturowymi.
Parnasizm: nurt poezji francuskiej przejście z romantyzmu do symbolizmu.
Synestezja: zjawisko przenikania się zmysłów w literaturze.
Modernizm: zerwanie z tradycją, poszukiwanie nowych środków wyrazu.
Sztuka dla sztuki: idea, aby sztuka była uwolniona od funkcji moralnych, religijnych, politycznych; działalność artysty dla estetycznych efektów.
Freudyzm: teoria dotycząca struktury psychiki ludzkiej: id (podświadomość), ego (świadomość), superego (wpływ moralnych norm).
Typy bohaterów w Młodej Polsce
Dekadent
Artysta
Filister
Społecznik
Chłop
Cechy literatury młodopolskiej
Zwrócenie uwagi na schyłkowość epoki.
Wprowadzenie pesymizmu i nastrojów dekadenckich.
Wykorzystanie elementów impresjonizmu, ekspresjonizmu i symbolizmu.
Realizacja hasła „sztuka dla sztuki".
Tematy psychologiczno-obyczajowe, podkreślenie indywidualizmu twórcy.
Nawiązania do romantycznego dziedzictwa; dominacja liryki i dramatu.
Literatura młodopolska i modernistyczna
Joseph Conrad: pisarz pochodzenia polskiego, piszący po angielsku, przedstawiający problematykę psychologiczno-moralną (np. "Jądro ciemności").
Kazimierz Przerwa-Tetmajer: poeta, czołowy przedstawiciel dekadenckiego światopoglądu, stosujący technikę impresjonistyczną. Warto znać: "Koniec wieku XIX", "Nie wierzę w nic", "Evviva l'arte".
Jan Kasprowicz: poeta, pochodzący z chłopskiej rodziny, tworzący lirykę społeczną i symboliczną, wprowadzający katastrofizm. Warto znać: "Dies irae", "Kowal", "Deszcz jesienny".
Stefan Żeromski: dramatopisarz, publicysta, związany z Młodą Polską; znany z "Rozdzióbią nas kruki, wrony", "Syzyfowe prace", "Przedwiośnie".
Władysław Stanisław Reymont: polski realista, laureat Nobla za "Chłopi".
Stanisław Wyspiański: dramatopisarz, malarz, reformator teatru (np. "Wesele").
Filozofia epoki
Schopenhaueryzm: rzeczywistość jako wola nieosiągalna, sztuka jako środek łagodzenia bólu istnienia.
Nietzscheanizm: życie jako najwyższa wartość, ideal nadczłowieka kierującego się wolą mocy.
Bergsonizm: prawa rządzące człowiekiem przez "pęd życiowy", poznanie przez intuicję.
Motywy w literaturze
Artysta jako jednostka wybitna, manifestująca swoją odrębność.
Fascynacja śmiercią, idealizowanie wsi jako przeciwstawienie dla miasta.
Problematyka narodowa i miłość jako biologiczne pożądanie.
Szatan w dekadenckiej wizji, złożoność symboliki natury.
Kontekst literacki
„Wesele”: nawiązania do "Dziadów", obrazy społeczeństwa, historyczne konteksty, obecność narodowych mitów.
„Chłopi”: biografia Reymonta, ukazanie życia wsi, konflikt pokoleń związany z religią i kulturą.
Impresjonizm i Ekspresjonizm w sztuce
Claude Monet: "Impresja, wschód słońca".
Gustav Klimt: "Pocałunek".
Edvard Munch: "Krzyk".
Jacek Malczewski: "Hamlet polski".
Przemiany społeczne i literackie
Kryzys wartości, poszukiwanie sensu w poezji poprzez kąty dekadenckie.
Nowe podejścia do sztuki wejścia do sztuki ludowej.
Dekadentyzm jako podstawa dla rozwoju modernizmu.
Literatura i wybitne osobowości
Krytyka i ruchy artystyczne
Chłopomania jako trend interesu ludowego.
Recepcja sztuki w poezji, prozie i dramacie; wpływy z zachodniej kultury.
Wybrane utwory i ich analiza
„Chłopi” Władysława Reymonta
Wybitne dzieło, ukazujące życie wsi z perspektywy naturalistycznej.
Związki z tradycją, opisy rytmu życia wsi, kompleksowa analiza.
„Wesele” Stanisława Wyspiańskiego
Symbolizm narodowy oraz jego konteksty społeczne.
Praca nad konstrukcją dramatu i jego wielowarstwowością.
Podsumowanie Epoki Młodej Polski
Młoda Polska jako czas intensywnych przemian w sztuce, literaturze, i filozofii.
Decydujące nawiązania do wcześniejszych tradycji oraz krytyka wartości istniejących.
Widoczny wpływ dorobku artystycznego na rozwój kultury aż do XX wieku.