PID part 3
Ponolohiya.
Ito ang pag-aaral sa tunog ng wikạ. Ang wikang Filipino ay may mga tunog na katinig at patinig na tinatawag na segmental na tunog.
Morpolohiya. Pag-aaral ito sa pagbubuo ng mga salita.
Isang paraan ng pagbubuo ng salita sa Fillipino ang afikseysyon o paglalapi. Tingnan ang halimbawa :
Unlapi - nagsayaw (nasa una ang panlaping ginamit)
Gitlapi - sumayaw (nasa gitna ang panlaping ginamit)
Hulapi - sayawan (nasa hulihan ang panlaping ginamit)
Kabilaan -nagsayawan (nasa unahan at hulihan ang panlaping ginamit)
Laguhan - nagsipagsasayawan (nasa unahan, gitna at hulihan ang panlaping ginamit)
Sintaks
Tinatawag na "syntattein" sa salitang Griyego. Ito ay pag-aaral sa kung paano nabubuo ang mga pangungusap.
Sa Filipino, ang pangungusap ay nasa karaniwan ayos o di-karaniwang ayos. Sa karaniwang ayos, ang pangungusap ay hindi ginagamitan ng "ay" at nauuna ang panaguri kaysa paksa, na kabaligtaran naman ng di-karaniwang ayos na,- ang pangungusap ay may panandang "ay" at nauuna ang paksa sa panaguri.
Semantika.
Ito ay siyentipikong paraan ng pagpapakahulugan. Nagmula sa salitang Griyego na "semaino" na ang ibig sabihin ay "nangangahulugan"
Dalawa ang paraan ng pagpapakahulugan sa mga salita. Ito ay maaaring sa literal (denotasyon) at di-literal (konotasyon). Halimbawa,
"Kuhanin mo ang palakol at hukayin mo ang lupang pagtataniman ng gulay".
"Puro palakol na naman ang grado mo sa bawat asignatura".
Ang salitang palakol sa unang pangungusap ay literal ang kahulugan na isang kagamitan sa pagputol ng kahoy. Samantalang sa ikalawa, ay di - literal ang bitbit na kahulugan, na tumutukoy naman sa markang 70 - hanggang 79.
Pragmatiks.
May kaugnayan din sa pagbibigay kahulugan sa isang salita na bahagi naman ng tinatawag na semiotika o mas malalim na pagpapakahulugan.