Notatki do egzaminu z analizy sensorycznej
Elementy analizatora sensorycznego
- Analizator sensoryczny składa się z:
- Receptor: Odbiera bodźce z otoczenia
- Droga dośrodkowa (aferentna): Przesyła impuls od receptora do ośrodka korowego w mózgu
- Ośrodek korowy: Miejsce analizy i interpretacji impulsów w mózgu
- Efektor (np. mięsień) nie jest częścią analizatora sensorycznego.
Funkcje receptora
- Główne funkcje receptora:
- Odbiór bodźca
- Przekształcanie bodźca w impuls nerwowy, który następnie jest przesyłany do mózgu.
Droga dośrodkowa (aferentna)
- Odpowiada za:
- Przesłanie impulsu nerwowego od receptora do ośrodka korowego.
- Ostateczna analiza informacji odbywa się w:
Układ aferentny
- Inaczej nazywany układem:
- Dośrodkowym, prowadzącym impulsy z receptorów do mózgu.
Pojęcie wartości progowych
- Próg wyczuwalności (absolutny): Minimalne natężenie bodźca potrzebne do wywołania wykrywalnego wrażenia sensorycznego u 50% badanych.
- Próg różnicy (JND): Najmniejsza wyczuwalna różnica w natężeniu dwóch bodźców tego samego rodzaju.
- Próg rozpoznania: Minimalne stężenie substancji, przy którym można zidentyfikować jej jakość.
- Ważność wyznaczania progów:
- Ocenia wrażliwość sensoryczną.
Typy zmysłów i receptory
- Fotoreceptory: Odbierają promieniowanie elektromagnetyczne (światło).
- Chemoreceptory: Odpowiedzialne za wrażenia smakowe i węchowe.
- Mechanoreceptory: Reagują na ucisk, dotyk i wibracje.
- Termoreceptory: Reagują na zmiany temperatury.
- Nocyceptory: Odpowiadają za odczuwanie bólu.
Zmysły smaku i powonienia
- Badanie progu wyczuwalności dla smaku słodkiego:
- Określenie najmniejszego stężenia sacharozy, przy którym badany rozpoznaje smak słodki.
- Gustometria: Metoda oceny wrażliwości zmysłu smaku.
- Olfaktometria: Służy do badania wrażliwości zmysłu węchu.
Zaburzenia funkcjonowania zmysłów
- Anosmia: Całkowita utrata zmysłu węchu.
- Ageuzja: Całkowita utrata zmysłu smaku.
- Dysgeuzja: Zmiana w postrzeganiu smaków.
- Krótkowzroczność (miopia): Zaburzenie funkcjonowania zmysłu wzroku.
Metody wykrywania różnic
- Metoda trójkątowa: Oceniający wskazuje próbkę odmienną spośród trzech.
- Metoda duo-trio: Oceniający otrzymuje próbkę wzorcową i wskazuje identyczną.
- Celem jest stwierdzenie czy istnieje zauważalna różnica sensoryczna między próbkami.
Metody skalowania
- Celem jest ilościowe określenie intensywności postrzeganej cechy sensorycznej.
- Skala kategorii: Określona liczba dyskretnych punktów ocenianych przez oceniającego.
- Skala liniowa: Oceniający zaznacza punkt na linii ograniczonej skrajnymi opisami.
Metody profilowania sensorycznego
- Celem jest stworzenie pełnego, jakościowego i ilościowego opisu cech sensorycznych produktu.
- Przykład: QDA (Quantitative Descriptive Analysis).
Czynniki psychologiczne
- Błędy w ocenie sensorycznej mogą występować, gdy np:
- Ocena jednej cechy wpływa na ocenę innej (efekt halo).
- Oceniający wie, która próbka jest kontrolna, co może wpłynąć na jego ocenę (błąd sugestii).
Definicje
- Dokładność: Stopień zgodności wyników uzyskanych przez różne laboratoria.
- Precyzja: Zdolność uzyskiwania takich samych wyników dla tej samej próbki przez tego samego analityka.
- Adaptacja sensoryczna: Zjawisko zmniejszenia wrażliwości sensorycznej w wyniku długotrwałego działania bodźca o stałym natężeniu.