5α. Βρουκέλας
Ταξινόμηση – Συστηματική Θέση
• Γένος: Brucella ⟶ Οικογένεια: Brucellaceae ⟶ Τάξη: Rhizobiales ⟶ Τάξη εναλλακτικά σχετιζόμενη: Rickettsiales (Anaplasmataceae, Rickettsiaceae, Coxiellaceae)
• Υπόφυλο: α-proteobacteria (Brucella, Anaplasma, Ehrlichia, Neorickettsia)· συγκριτικά αναφέρεται και η γ-proteobacteria Legionellales (Coxiella) για διαφοροδιάγνωση.
• Ιστορικά εξαίρεση: «κατ’ όνομα» είδη (π.χ. B. microti, B. inopinata), με ταξινομική σημασία σε ερευνητικό επίπεδο.
Είδη – Βιότυποι – Φυσικοί Ξενιστές
• B. melitensis – βιότυποι · κύριοι ξενιστές: αίγες, πρόβατα, καμήλες· σοβαρότερη παθογόνος δύναμη για άνθρωπο.
• B. abortus – κλασικοί βιότυποι (1–6, 9)· βοοειδή, βουβάλια, άλογα· ιστορικά στέλεχος Bang.
• B. suis – βιότυποι· χοίροι (1–3), άγριοι λαγοί (2), τάρανδοι/τρωκτικά (4–5)· βιολογικός παράγων πολέμου.
• B. canis – κανίδες (σκύλος, κογιότ, αλεπού)· όχι βιότυποι, R-φάση.
• B. ovis – πρόβατα· R-φάση.
• B. neotomae – άγρια τρωκτικά.
• Θαλάσσια είδη (B. pinnipediae, B. cetaceae) – φώκιες, κήτη· πιθανός ζωονοσογόνος κίνδυνος.
Μορφολογία & Μικροβιολογικά Χαρακτηριστικά
• Gram (–) κοκκοβακτηρίδια· διαστάσεις .
• Άκινητα, ασπορογόνα, χωρίς κάψα· σχηματίζουν μονήρεις ή βραχείες αλυσίδες.
• Ιστορικά ορόσημα: 1861 πρώτη περιγραφή (Malta fever), 1886 «Micrococcus melitensis» (Sir D. Bruce), 1905 τεκμηρίωση ζωονόσου (T. Zammit), 1920 καθιέρωση ονόματος Brucella (Meyer–Shaw).
Καλλιεργητικά Χαρακτηριστικά & Ταυτοποίηση
• Υποχρεωτικά αερόβια· . B. abortus & B. ovis απαιτούν .
• Εμπλουτισμένα θρεπτικά (TSΑ, ορός, αίμα, νιασίνη, βιοτίνη, αμινοξέα, γλυκόζη).
• Αποικίες:
– Smooth (S): λείες, γυαλιστερές, «σταγόνες μελιού»· πλήρως λοιμογόνες.
– Rough (R): θαμπές, απώλεια -LPS ⟶ μείωση λοιμογονικότητας, ασυγκόλλητες.
• Ταυτοποίηση: βιοχημικά τεστ (οξειδάση+, καταλάση+, ουρεάση ταχεία), λύσι-τυπία με βακτηριοφάγους (Tb, Bk2, Wb, Fi), ορολογικές αντιδράσεις, PCR.
• Χρόνος διπλασιασμού ⇒ αργή ανάπτυξη σε αιμοκαλλιέργειες.
Βιοχημική & Φαινοτυπική Διαφοροδιάγνωση
• Πίνακας χαρακτηριστικών (συγκόλληση με μονοειδικούς αντιορούς A/M/R, ανάγκη , παραγωγή , υδρόλυση ουρίας, ανάπτυξη παρουσία θειονίνης ή βασικής φουξίνης).
• Εργαστηριακά κλειδιά:
– B. melitensis: M!>!A επίτοποι, δεν παράγει , -ανεξάρτητη.
– B. abortus: A!>!M, +, απαιτούμενο, ευαίσθητη σε βασική φουξίνη.
– B. suis: συνήθως , –, ανθεκτική σε βασική φουξίνη.
– B. canis / B. ovis: R-LPS, ουρεάση+, δεν συγκολλούνται με αντιορούς A/M.
• Λύση από φάγους: π.χ. Tb λύνει S-στελέχη B. melitensis (ΟΛ), όχι B. abortus (Λ).
Ευαισθησία – Βιωσιμότητα
• Θερμική: / min καταστρέφει αραιά εναιωρήματα· παστερίωση ασφαλής.
• Ακτινοβολία: ηλιακή, UV, ευαίσθητη.
• Χημική: κοινά απολυμαντικά αποτελεσματικά.
• pH: μέτρια ανθεκτική σε οξύ.
• Περιβαλλοντική επιβίωση: χώμα, σκόνη, κοπριά, νεκρά έμβρυα, ψυχρό χοιρινό κρέας, γαλακτοκομικά (ωμό γάλα, βούτυρο, τυρί, παγωτό).
Αντιγονική Δομή
• LPS: πλευρική πολυσακχαριδική αλυσίδα = O- αντιγόνο· καθορίζει S ή R φάση.
• S-LPS περικλείει τριτοταγείς επίτοπους (Abortus) & (Melitensis).
• Διαφόριση στελεχών/βιοτύπων με μονοκλωνικά Abs έναντι · R-LPS (Brucella canis, B. ovis) φέρει μοναδικό R-επίτοπο.
• Λιπίδιο Α ⟶ ενδοτοξινική δράση, αλλά χαμηλότερη από άλλα Gram(–).
Οικολογία – Επιδημιολογία
• «Συνηθέστερη ζωονόσος παγκοσμίως»· > νέα ανθρώπινα κρούσματα/έτος.
• Ενδημικά κέντρα: Μέση Ανατολή, Κεντρ. Ασία, Μεσογειακή λεκάνη, Λ. Αμερική. χώρες επίσημα απαλλαγμένες.
• Ελλάδα: στις πρώτες χώρες· ≈ νέα κρούσματα/10^6 πληθυσμού/έτος.
• Φύλο: άνδρες > γυναίκες.
• B. melitensis: κορυφαία αιτία σε άνθρωπο· μεμονωμένη απομόνωση από ψάρι στον Νείλο (El-Tras 2010) δείχνει οικολογική ευελιξία.
• B. abortus: σχεδόν εκριζώθηκε από βοοειδή σε ανεπτυγμένες χώρες αλλά υπάρχουν αναζωπυρώσεις.
• B. suis: επαγγελματικός κίνδυνος (σφαγεία, χοιροτροφικές μονάδες)· αγριόχοιροι (Αυστραλία, ΗΠΑ), οικ. χοίροι (Αφρική, Ασία, Ν. Αμερική).
Οδοί Μετάδοσης στον Άνθρωπο
• Άμεση επαφή δέρματος/βλεννογόνων με μολυσμένα ζώα, ιστούς, εκκρίσεις, αεροζόλ.
• Κατάποση μη παστεριωμένου γάλακτος, τυριών κ.ά.
• Εισπνοή εργαστηριακών αεροζόλ ⟶ ΒSL-3 πρωτόκολλα· κίνδυνος για μικροβιολόγους, κτηνιάτρους (εμβόλιο ζώων S19, Rev-1, RB51 ⟶ ατύχημα με σύριγγα/σταγονίδια).
• Σπάνια άνθρωπος → άνθρωπο (σεξουαλική, μετάγγιση, ενδομήτρια, θηλασμός).
• Ελάχιστη λοιμογόνος δόση: μικρόβια.
Παθογένεια – Ενδοκυττάρια Επιβίωση
• Δυνητικά ενδοκυττάριο παράσιτο· αρχική είσοδος ΠΜΦ ⟶ λεμφαδένες ⟶ αιματογενής διασπορά ⟶ ΔΕΣ (ήπαρ, σπλήνας, μυελός, ΜΚ).
• Brucella-containing vacuoles (BCVs) ⟶ «brucellosomes»· τροποποίηση ώριμου φαγοσωμο-λυσοσωμικού δρόμου, αναστολή pH – καταστροφής.
• Αναστολή απόπτωσης, down-modulation παρουσίασης αντιγόνων, αναστολή TNF-α \& IL-12, παρεμπόδιση IFN-γ σήματος, μειωμένη NK κυτταρόλυση.
• Omp25 & άλλοι Brucella soluble factors ⟶ ανοσοτροποποιητικοί· οδηγούν σε χρόνιες εστίες.
• Παθογόνος ισχύς: B.\ melitensis\approx B.\ suis\;>\;B.\ abortus\;>\;B.\ canis.
Κλινική Εικόνα
• Επώαση ημέρες (έως μήνες).
• «Μεγάλος μιμητής»· μη ειδικά συμπτώματα, κυματοειδής πυρετός, νυχτερινοί δύσοσμοι ιδρώτες.
• Διάρκεια:
– Οξεία <2 μήνες· Υποξεία μ· Χρόνια >12 μ (επίμονες εστίες).
• Υποτροπή: (εντός μ – έτη) – σχετίζεται με ατελή θεραπεία, βακτηριαιμία, ανδρικό φύλο.
• Χρόνιο μεταλοιμώδες σύνδρομο: παρατεινόμενη κακουχία, χαμηλός πυρετός, αϋπνία, αρθραλγίες· δεν ανταποκρίνεται σε αντιβιοτικά.
Επιπλοκές (ποσοστά διαφόρων σειρών)
• Μυοσκελετικό : ιερολαγονίτιδα, σπονδυλίτιδα (ΟΜΣΣ), περιφερική αρθρίτιδα (MRI ⟶ διάγνωση).
• Νευρικό <5\%: οξεία/χρόνια μηνιγγίτιδα· θνητότητα <, αλλά 1/5 μόνιμη Ν/Λ βλάβη.
• Καρδιαγγειακό: ενδοκαρδίτιδα , κυρίως αορτική βαλβίδα· θνητότητα .
• Ηπατική: ήπια τρανσαμινασαιμία, ηπατομεγαλία , σπάνια απόστημα θυρεοειδούς.
• Άλλες: ουρογεννητικό, δέρμα, αναπνευστικό, αιματολογικές διαταραχές.
Εργαστηριακή Διάγνωση
Καλλιέργεια
• «Gold standard» ⟶ μυελός οστών (υψηλό φορτίο)· αίμα: ευαισθησία .
• Συνεχές ή διαλείπον sampling· ml/φιάλη, επώαση w· διφασικό σύστημα Castaneda ή μέθοδος λύσης-φυγοκέντρησης (ταχύτερη).
• Αυτόματα συστήματα ανίχνευσης: απομόνωση ημέρες.
• BSL-3 υποχρεωτικά.
Ορολογικές Δοκιμασίες – Αντισώματα έναντι S-LPS
• Rose Bengal Test (RBT): screening, >96\% ευαισθησία· ειδικότητα αυξάνει με αραιώσεις .
• Wright SAT / MAT: τιτλοποίηση· τίτλος ≥ + συμπτώματα ⟶ διάγνωση· σε ενδημικές ≥ ή τετραπλάσια άνοδος.
• ELISA (IgM, IgG, IgA): υψηλή ευαισθησία/ειδικότητα, διαχωρισμός σταδίων· μέθοδος εκλογής σε χρόνιες/εστιακές· IgM↑ οξεία, IgG/IgA ↑ χρόνια/υποτροπή· σχεδόν στη νευροβρουκέλλωση.
• Συγκριτική δυναμική τίτλων (Dahouk 2003): RBT +++ οξεία, SAT ++ υποξεία, Coombs +++ χρόνια, IgG/IgA ELISA μακράς διάρκειας.
• Διασταυρούμενες αντιδράσεις: , , κ.ά.
Μοριακές Τεχνικές
• PCR στο ολικό αίμα, λευκά, ορό, ΕΝΥ, ιστούς.
• Στόχοι: .
• Real-time PCR: γρήγορη, υψηλή ειδικότητα, μειώνει κίνδυνο προσωπικού· περιορισμοί: έλλειψη προτυποποίησης, ψευδώς ±.
• Genotyping (MLVA, multiplex PCR, lab-on-chip): επιδημιολογία, διάκριση νέας λοίμωξης από υποτροπή.
Θεραπεία (WHO 1986 – έως σήμερα)
• Σχήματα ενηλίκων πρώτης εκλογής ≥ εβδομάδων:
– p.o. + qd.
– p.o. + i.m. ημέρες.
• Εναλλακτικά/ειδικές ομάδες: Rifampicin + Cotrimoxazole για παιδιά/κύηση.
• Υποτροπή: επανάληψη ενός συμβατικού σχήματος.
Πρόληψη – Δημόσια Υγεία
• Έλεγχος/εξάλειψη σε ζώα: θανάτωση ή εμβολιασμός (B. melitensis Rev-1, B. abortus S19 ή RB51).
• Ατομική προστασία: κτηνίατροι, εργαστηριακό προσωπικό· στολές, γάντια, μάσκες· BSL-3.
• Ανάγκη ασφαλούς, αποτελεσματικού, μακρόχρονης προστασίας εμβολίου για άνθρωπο – έως σήμερα δεν διατίθεται.
Συνοπτική Κλινικο-Διαγνωστική Προσέγγιση (Αλγόριθμος)
• Ύποπτη κλινική εικόνα + επιδημιολογικό ιστορικό ⟶ RBT (+).
• Παράλληλα αιμοκαλλιέργεια (ή μυελός οστών)· απομόνωση επιβεβαιώνει.
• ELISA (IgM, IgG, IgA) για σταδιοποίηση· Coombs αν χρόνια/υποτροπή.
• PCR εάν: early window, νευροβρουκέλλωση, επιπλεγμένες εστίες, αρνητική ορολογία.
• Θεραπεία διπλής αγωγής ≥ εβδομάδες· παρακολούθηση τίτλων ELISA/SAT έως μήνες.