Kultura i Edukacja w okresie Międzywojennym

Kultura Międzywojenna

  • Odzyskanie niepodległości wpłynęło pozytywnie na rozwój polskiej sztuki.

  • Kultura narodowa uwolniła się od ograniczeń narzucanych przez zaborców.

  • Twórcy nie musieli skupiać się na tematach wolności i suwerenności.

  • Odejście od kanonów prowadziło do nowych form i środków ekspresji artystycznej.

  • Wielka Wojna odmieniła gusta, estetykę i potrzeby odbiorców.

  • Powszechność edukacji, wzrost czytelnictwa, rozwój prasy, kinematografia i radiofonia wpłynęły na zmianę obyczajów i mentalności społeczeństwa.

  • Działania państwa wspierały rozwój artystyczny.

  • Mecenat państwowy wpływał na formę i zakres działalności artystycznej.

  • Położono nacisk na stworzenie ogólnonarodowych kanonów, wzorców i symboli.

  • W 1928 r. powołano Fundusz Kultury Narodowej.

  • Fundusz wspierał działalność artystyczną i naukową poprzez stypendia i dotacje.

  • W 1930 r. otwarto Bibliotekę Narodową w Warszawie.

  • Jej zadaniem stało się gromadzenie, ochrona oraz rejestracja polskich druków i rękopisów.

Oświata i szkolnictwo wyższe

  • Upowszechnienie i ujednolicenie edukacji było istotnym osiągnięciem II Rzeczypospolitej.

  • W lutym 1919 r. wprowadzono obowiązek ukończenia szkoły powszechnej (podstawowej) dla wszystkich dzieci do 14. roku życia.

  • W 1921 r. blisko dorosłych mieszkańców Polski nie potrafiła czytać ani pisać.

  • Analfabetyzm spadł do ok. 20\% w pierwszej dekadzie niepodległości dzięki upowszechnieniu oświaty.

  • Władze rozbudowały sieć szkół powszechnych.

  • Placówki na Kresach Wschodnich wpływały na podniesienie poziomu cywilizacyjnego i kulturalnego.

  • Szkoły powszechne przekazywały wartości patriotyczne i uczyły szacunku do państwa, utrwalając tożsamość narodową.

  • Szkolnictwo średnie dynamicznie się rozwijało.

  • Na początku lat 20. najpopularniejsze były ośmioletnie gimnazja z programami z czasów zaborów.

  • W 1932 r. reforma Janusza Jędrzejewicza wprowadziła sześcioletnią szkołę ogólnokształcącą: czteroletnie gimnazjum i dwuletnie liceum.

  • Polskie szkolnictwo średnie miało wysoki poziom nauczania.

  • Nauka w gimnazjach i liceach była odpłatna.

  • Szkoły zawodowe rozwijały umiejętności przydatne na rynku pracy.

  • Szkoły te dobrze przygotowywały do pracy w przemyśle modernizującej się gospodarki w II RP.

  • Doskonalono szkolnictwo wyższe.

  • Funkcjonowały Uniwersytet Jagielloński w Krakowie i Uniwersytet Lwowski (Uniwersytet Jana Kazimierza).

  • Powstały nowe ośrodki akademickie: Uniwersytet Warszawski oraz Politechnikę Warszawską.

  • W 1919 r. ustanowiono uniwersytet w Poznaniu i Uniwersytet Stefana Batorego w Wilnie.

  • W 1918 r. założono Katolicki Uniwersytet Lubelski.

  • Powstały szkoły profilowe: Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie, Szkoła Wyższa Gospodarstwa Wiejskiego i Akademia Wychowania Fizycznego im. Józefa Piłsudskiego w Warszawie.

  • W 1938 r. działało 38 uczelni wyższych, na których kształciło się ok. 50 tys. studentów.

Rozwój Nauki

  • Odzyskanie niepodległości korzystnie wpłynęło na polską naukę.

  • Wielu polskich badaczy powróciło do kraju i działało na rzecz jego odbudowy.

  • Powstawały samodzielne instytucje badawcze.

  • Instytut Radowy, założony przez Marię Skłodowską-Curie, pogłębiał wiedzę z dziedziny onkologii.

  • Swoją działalność rozszerzyły stowarzyszenia założone w czasach zaborów.

  • Polska Akademia Umiejętności

  • Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk

  • Towarzystwo Naukowe w Toruniu

  • Polskie Towarzystwo Historyczne

  • Na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie powstała lwowska szkoła matematyczna, za której twórców byli Stefana Banacha i Hugona Steinhausa.

  • Specjalnością tych uczonych była analiza funkcjonalna, która stała się dyscypliną naukową dzięki pracy doktorskiej autorstwa Stefana Banacha.

  • Światowe znaczenie zdobyła inna praca uczonego, wydana w 1932 r. Teoria operacji liniowych, a przestrzeń Banacha do dziś jest bazą matematyczną informatyki.

  • Do pierwszego pokolenia uczniów lwowskiej szkoły matematycznej należał m.in. Stanisław Ulam, współtwórca amerykańskiej bomby termojądrowej.

  • Dzięki m.in. prof. Steinhausowi działalność szkoły lwowskiej była następnie kontynuowana na Uniwersytecie Warszawskim.

  • Międzynarodowe uznanie zdobyli filozofowie Roman Ingarden i Kazimierz Tatarkiewicz, autor Historii filozofii.

  • Ważną rolę odegrał Florian Znaniecki, który pogłębiał badania socjologiczne, zarówno w Polsce, jak i w USA.

  • W światowych kręgach medycznych poważano prace Ludwika Hirszfelda.

  • Jego pionierskie badania pozwoliły stworzyć klasyfikację grup krwi.

Literatura i sztuka międzywojenna

  • Intensywny rozwój wszystkich form twórczości literackiej: poezja, proza i dramat.

  • Wielu wybitnych pisarzy kontynuowało wcześniejszą działalność.

  • Władysław Stanisław Reymont, autor Chłopów, otrzymał Nagrodę Nobla w 1924 r.

  • Stefan Żeromski w Przedwiośniu ukazał dylematy pierwszych lat niepodległości.

  • Kryzys wartości spowodowany Wielką Wojną oraz rewolucją bolszewicką odcisnął się na twórczości literackiej.

  • Pisarze rezygnowali z tematów patriotycznych i podejmowali wątki dotyczące spraw ogólnoludzkich i artystycznych.

  • Wielu twórców skupiało się w grupach literackich.

  • Skamandryci: Julian Tuwim, Antoni Słonimski, Jan Lechoń, Jarosław Iwaszkiewicz i Kazimierz Wierzyński.

  • Odrzucili patriotyczny patos, ale komentowali aktualne wydarzenia polityczne.

  • Awangarda Krakowska, skupiona wokół Juliana Przybosia i Tadeusza Peipera, autora manifestu sztuki awangardowej Miasto, masa, maszyna.

  • Futuryzm sławił postęp technologiczny i industrializację.

  • Odrzucali dotychczasowe kanony i sprzeciwiali się regułom ortografii.

  • Bruno Jasieński i Stanisław Młodożeniec.

  • Stanisław Ignacy Witkiewicz, Bruno Schulz i Witold Gombrowicz.

  • Powieść Ferdydurke Gombrowicza krytykowała tradycyjną edukację i wychowanie i stała się wydarzeniem literackim 1938 r.

  • Literaci komentowali aktualne procesy społeczne i wydarzenia polityczne.

  • Maria Dąbrowska, Pola Gojawiczyńska, Juliusz Kaden-Bandrowski i Tadeusz Dołęga-Mostowicz.

  • Tadeusz Dołęga-Mostowicz w Karierze Nikodema Dyzmy krytycznie ukazał zależności towarzysko-polityczne ukształtowane przez sanację.

  • Rozwinęła się sztuka felietonu i reportażu, reprezentowana przez Tadeusza Boya-Żeleńskiego, Kornela Makuszyńskiego i Melchiora Wańkowicza.

  • Zainteresowaniem cieszyła się literatura popularna, zwłaszcza powieści sensacyjne, kryminały i romanse.

Kinematografia II Rzeczypospolitej

  • Produkcja filmowa zaczęła się dynamicznie rozwijać w okresie międzywojennym.

  • Kino traktowano początkowo jako rozrywkę dla mas.

  • Szybko rosnące zarobki spowodowały, że angażowało się w nią coraz więcej zdolnych twórców.

  • W pierwszych latach dominowały melodramaty i komedie.

  • Z biegiem czasu kinematografia zaczęła produkować coraz ambitniejsze dzieła.

  • Popularne stały się ekranizacje polskiej literatury (np. Pan Tadeusz z 1928 r.) i obrazy przestawiające przełomowe wydarzenia z historii Polski (np. Rok 1863).

  • W latach 30. wprowadzono filmy dźwiękowe, a kino zyskało jeszcze większą popularność.

  • Po przezwyciężeniu skutków Wielkiego Kryzysu wzrosła liczba i jakość polskich produkcji filmowych.

  • Do najpopularniejszych gwiazd należeli Jadwiga Smosarska, Eugeniusz Bodo, Adolf Dymsza i Hanka Ordonówna.